11-04-09

Teken de petitie tegen de toelating van de ggo-rijst van Bayer

In de komende weken zal de Europese Unie beslissen over de toelating van de ggo-rijst van Bayer (LL62) in EU landen en zal deze rijst mogelijk in de rekken van uw supermarkt of op uw bord belanden.

Teken de petitie

Bayer heeft de rijst genetisch gemanipuleerd om bestendig te worden tegen een giftig bestrijdingsmiddel dat het op termijn verboden zal worden in Europa. Als de Europese Unie de import van de ggo-rijst van Bayer toestaat, kunnen boeren in de VS en op andere plaatsen in de wereld die rijst snel beginnen zaaien. Dat zal de deuren voor besmetting van onze voedselketen open zetten.

Rijst is het basisvoedsel voor de helft van de wereldbevolking. Genetisch gemanipuleerde rijst vormt een bedreiging voor de voedselzekerheid, onze gezondheid, de landbouw en de biodiversiteit.

Wij vragen de EU en alle regeringen over de hele wereld om de ggo-rijst van Bayer niet toe te staan en om gevaarlijke testen met gemanipuleerde rijst te stoppen en zo consumenten en boeren te beschermen.

Op 20 april zullen de Europese lidstatenhet onderwerp bespreken en misschien al een beslissing nemen over de toelating van de ggo-rijst LL62 in de EU. Om de toelating te voorkomen moeten we snel reageren!

Teken de petitie en vraag de Belgische en andere regeringen om ggo-rijst niet toe te staan en zo consumenten en boeren te beschermen.

> Teken de petitie tegen de toelating van de ggo-rijst van Bayer

Handen van onze rijst! Teken de petitie.Hartelijk bedankt voor uw steun!

Milieuvriendelijke groeten,

Maurice Losch
Verantwoordelijke voor de ggo-campagne

06:11 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-05-07

Ik eet al gezonde voeding

Ik eet al gezonde voeding!

 

Niet al het voedsel dat we dagelijks tot ons nemen verdient de kwalificatie: voeding!

 

Het is spijtig om te melden dat in veel gevallen ons voedsel veel minder voedingsstoffen bevat dan in het verleden.

 

Vooral veel mineralen en sporenelementen zijn in de afgelopen jaren verdwenen uit onze voeding.

 

Hieronder kunt u analyseresultaten van een wetenschappelijk onderbouwd onderzoek bekijken.

 

Mineralen en Vitaminen in

mg per 100 gr levensmiddel

Onderzochte stof

1985

1996

2002

Verschil

1985-1996 en 1985-2002 in %

 

 

 

Broccoli

Calcium

Foliumzuur

Magnesium

103

47

24

33

23

18

28

18

11

- 68

- 52

- 25

- 73

- 62

- 55

Bonen

Calcium

Foliumzuur

Magnesium

Vitamine B6

56

39

26

140

34

34

22

55

22

30

18

32

- 38

- 12

- 15

- 61

- 51

- 23

- 31

- 77

 

Aardappels

Calcium

Magnesium

14

27

4

18

3

14

- 70

- 33

- 78

- 48

 

Wortels

Calcium

Magnesium

37

21

31

9

28

6

- 17

- 57

- 24

- 75

 

Spinazie

Magnesium

Vitamine C

62

51

19

21

15

18

- 68

- 58

- 76

- 65

 

Appels

Vitamine C

5

1

2

- 80

- 60

 

Bananen

Calcium

Foliumzuur

Magenesium

Vitamine B6

8

23

31

330

7

3

27

22

7

5

24

18

- 12

- 84

- 13

- 92

- 12

- 79

- 23

- 95

 

Aardbeien

Calcium

Vitamine C

21

60

18

13

12

8

- 14

- 67

- 43

- 87

 

Bron: 1985 Farmaceutisch bedrijf Geigy (Zwitserland). 1996 en 2002 Levensmiddelen laboratorium Karlsruhe/ Sanatorium Oberthal.

 

De voorzichtige conclusie mag zijn dat onze voeding niet meer vergelijkbaar is met de voeding van jaren geleden. Mineralen, vitaminen en sporenelementen (zoals seleen) zijn meer dan gehalveerd.

Het is verstandig uw eetpratroon hierop aan te passen.

Formule 1 bevat daarom alle noodzakelijke voedingsstoffen die uw lichaam nodig heeft.

Als u dus nu hetzelfde eet als in 1986 of zelfs 2002 dan krijgt u ruwweg nog maar de helft noodzakelijke binnen !

Anders gezegd: als u ongeveer dezelfde hoeveelheid aan voedingsmiddelen eet als uw ouders destijds, dan komt u de helft te kort of u moet veel meer eten.

 

20:59 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gezonde voeding |  Facebook |

09-04-07

Tibetaanse geneeskunde

De Tibetaanse geneeskunde bestaat al lang en is erin geslaagd vrij te blijven van westerse invloeden omdat Tibet nooit aan Europese overheersing was onderworpen. In vergelijking met de Chinese en Indiase geneeskunde is ze vrij jong, men neemt aan dat ze ontstaan is rond de 7de eeuw n.C. De Tibetaanse koning Song Tsen Gampo zou de geneeskunde in zijn land hebben geïntroduceerd, waarvoor hij artsen uit China, India en Iran aan zijn hof ontbood.

De Tibetaanse geneeskunde is gebaseerd op een unieke samensmelting van traditionele Indiase en Chinese geneeskunde en Tibetaans boeddhisme, met elementen uit de Arabische geneeskunde.  De Tibetaanse geneeskunde vindt haar belangrijkste inspiratie in het Boeddhisme. Evenals de ayurveda en het Chinese systeem is zij holistisch en houdt zij rekening met factoren als dieet, leefstijl, milieu, weer, attitudes en emoties naast ziektesymptomen. De theorie van meridianen en energiebanen is hoog ontwikkeld en er is tevens een krachtige, volkse en godsdienstige traditie op het geheel van genezen die evenwijdig loopt met de meer orthodoxe manier.

In de Tibetaanse geneeskunde wordt ziekte beschouwd als het onevenwicht van de drie ‘stemmingen’ die in alle levende zaken bestaan en die de werking van de organen in de lichamen besturen. Deze drie stemmingen zijn: de wind die betrekking heeft op ademhaling en beweging, de gal, met betrekking tot de spijsvertering, uiterlijk en het temperament en het flegma met betrekking tot slaap, gewrichtsmobiliteit en elasticiteit van de huid. Het niet kennen van de aard van de realiteit wordt beschouwd als één van de grondoorzaken van ziekte. Hierdoor vallen we ten prooi aan tegenstrijdige wensen en emoties waardoor de 3 soorten geestestoestanden (gehechtheid, aversie en verwarring, ook gekend als de 3 vergiften) op hun beurt tot onevenwicht en ziekte leiden.

Andere oorzaken van onevenwicht zijn factoren zoals het milieu, dieet, gedrag, seizoensinvloeden van het klimaat, gif of trauma die inwerken op stemmingen door hun tegengestelde of gelijke aard, waardoor ze overvloed of tekort veroorzaken.

Deze theorie verschilt van de theorieën van de Ayurveda, omdat ze stelt dat de 3 vergiften ontwikkelen in de groeiende foetus en daar wind, gal en flegma doen ontstaan.

In Tibet is de geneeskunde nog nauw verbonden met godsdienst en magie. Gebeden en rituelen die tegen het kwade moeten beschermen en tegenspoed moeten voorkomen spelen een rol bij het genezen van ziekten, en dit aspect is niet helemaal gescheiden van de medische praktijk.

De Tibetaanse geneeskunde besteedt veel aandacht aan diagnose, die gebaseerd is op het nemen van de pols, onderzoek van de ogen, urine-analyse (die uitzonderlijk hoog ontwikkeld is), tongdiagnostiek en waarnemingen. Het lezen van de pols is vrij uitgebreid en vereist grote kennis en kunde. Bij kleine kinderen gebeurt de diagnose anders dan bij volwassenen, omdat kinderen vaak nog niet precies kunnen vertellen wat er gebeurd is. De arts onderzoekt bij een kind de achterkant van de oren door ze tegen het licht te houden. Op die manier kan hij aan de adertjes zien hoe de organen werken aangezien de adertjes verbonden zijn met de diverse organen. Behandelingen die het evenwicht tussen de stemmingen moeten herstellen omvatten kruidengeneeskunde, bijkomende therapieën zoals massage, branden van moxa, acupunctuur, diëten, gedragsadvies, reinigingstechnieken en godsdienstige rituelen. Het meest gegeven advies is ontspannen, minder piekeren en minder zorgen maken. Plezier maken en van het leven genieten kan vele ziekten voorkomen en genezen.

De Tibetaanse geneeskunde wordt in heel Tibet, India, Ladakh Nepal en Bhutan toegepast en wordt door Tibetaanse artsen die in het westen wonen verder verspreid.

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-03-07

Olijfolie

olijven1

Olijfbomen gedijen in gebieden waar de zomers lang, heet en droog zijn. De boom behoudt het hele jaar door zijn bladeren en heeft, behalve hete zomers, ook behoefte aan koude winters met vorst. De landen rond de Middellandse zee produceren de meeste olijfolie, maar ook in andere gebieden worden er olijven gekweekt.

Het duurt 5 tot 6 jaar voor de bomen een redelijke opbrengst zullen geven, en na 20 à 25 jaar levert een olijfboom zo’n 20 tot 40 kg olijven op.

Er bestaan verschillende soorten olijven die ieder hun smaak, geur en olieopbrengst hebben, sommige olijven zijn geurig en vol van smaak, maar bevatten weinig olie. Deze zijn het best geschikt voor consumptie terwijl de andere olijven gebruikt worden om olie te produceren.

Na de bloei in mei en juni zal de boom besjes vormen, maar afhankelijk van de weersomstandigheden en de streek kan er tussen eind oktober en februari geoogst worden. Tijdens het rijpen verandert de olijf van kleur, eerst wordt ze groen, daarna paarsachtig en uiteindelijk zwart, het punt waarop ze de meeste olie bevatten.

Voor 1 liter olie zijn ongeveer 5 kg olijven nodig, elke volwassen boom zal dus zo’n 3 tot 5 liter olie per jaar opbrengen.

olijven2

Het tijdstip van de oogst is bepalend voor het aroma van de olie, en het moment waarop de vruchten het maximum aan olie zullen opleveren zal van de variëteit afhangen. In Toscane begint men vaak onmiddellijk na de druivenoogst olijven te oogsten, in Spanje oogst men in november, en in Griekenland en Cyprus wordt vaak heel vroeg geoogst, wanneer de olijven nog groen zijn.

De met de hand geplukt olijven leveren de beste resultaten op, maar deze methode is zeer kostbaar. In sommige streken worden olijven op een passievere manier geoogst: namelijk met boven de grond gespannen netten. Deze netten moeten echter regelmatig geleegd worden omdat de olijven direct nadat ze gevallen zijn beginnen te oxideren en de kwaliteit ervan direct achteruit gaat. In het algemeen zijn drie dagen de maximum, daarna gaan ze oxideren en fermenteren, waardoor een onaangenaam aroma ontstaat en de kwaliteit van de olie wordt aangetast.

Er bestaan 2 methodes om olie aan de olijven te onttrekken. De eerste is de traditionele methode, nadat de olijven gewassen en daarna op een molen geplet zijn wordt de brei op matten opgestapeld en uitgeperst. Het uitgelopen vocht zal niet alleen olie en water bevatten, maar ook onzuiverheden. Dit vocht laat men vervolgens verdampen of wordt het gecentrifugeerd, waarna pure, koudgeperste, maagdelijke olijfolie overblijft. Dit wordt koude persing genoemd.

Bij een tweede manier van persen worden de olijven tot viermaal toe gewassen, en daarna door ronddraaiende stalen messen tot pulp gemalen. Deze brei die olie, water en vaste stoffen bevat wordt vervolgend overgeheveld in centrifuges met een temperatuur van 20°C, waardoor de iets warmere olie zich van het water en de vaste stoffen zal afscheiden. Bij een temperatuur die hoger ligt dan 30°C zal de kwaliteit van de olie achteruit gaan. Bij ‘koudgeperste’ olie moet de temperratuur lager liggen. In Frankrijk en Griekenland wordt er van deze laatste persing die niet meer voor consumptie geschikt is zeep gemaakt.

 

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gezonde voeding |  Facebook |

21-03-07

Glucosamine

Een gewricht vormt een verbinding tussen de beenderen en wordt bij elkaar gehouden door vezelachtige banden die ligamenten worden genoemd. Binnen deze ligamenten ligt het gewrichtskapsel dat vanbinnen bekleed is met een laagje weefsel dat een soort smeervloeistof produceert om het gewricht soepel te houden. Op de plaats waar beide botuiteinden bij elkaar komen zit kraakbeen. Naarmate we ouder worden, of onder invloed van kou of vocht kan de natuurlijke soepelheid van onze gewrichten veranderen en kan onze natuurlijke soepelheid wel wat steun gebruiken.

Artrose is één van de meest voorkomende gewrichtsaandoeningen van mechanische aard. Dit zijn aandoeningen die geassocieerd zijn met slijtage van het kraakbeen en het onderliggende bot. Typisch is dat zij meer voorkomen op latere leeftijd, maar ook jongeren kunnen last hebben door overgewicht, asafwijkingen of ziekten van het kraakbeen of bot. De patiënten hebben meer last bij belasting en minder bij rust.

Glucosamine zorgt voor de zuiverheid van ons kraakbeen en wordt gevormd door glucose en het aminozuur Glutamine. Het is een belangrijke bouwsteen voor het menselijk lichaam. Het wordt gebruikt bij de opbouw en onderhoud van kraakbeen, gewrichtskapsel, pezen en andere ‘bindweefsels’. Het brengt ook bij aan het in stand houden van de gewrichtsvloeistof. Bij het ouder worden verliezen veel mensen het vermogen deze stof in voldoende mate aan te maken.

De belangrijkste functie van glucosamine is een stimulatie van de productie van glycosaminoglycanen (proteïnevezels die zich binden in de vrije ruimtes van het kraakbeen) die zorgen voor de soepelheid van de gewrichten. Op klinisch vlak zou glucosamine dus een chrondroprotectief effect hebben, het vermindert de pijn en stijfheid.

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-03-07

Diabetes

De medische wereld slaat alarm: diabetes neemt stilaan epidemische vormen aan. Alleen al in België krijgen dagelijks minstens 30 mensen te horen dat ze aan de ongeneeslijke aandoening lijden. Maar er is ook goed nieuws, want de meest voorkomende vorm van diabetes kan je met een minimum aan inspanningen makkelijk op afstand houden!

Zo’n 10 jaar geleden al trokken specialisten aan de alarmbel, steeds meer mensen wereldwijd kregen te kampen met diabetes. Een deel van de cijfers was te verklaren door de vergrijzing van de bevolking, maar het aantal nieuwe gevallen namen enorm toe. De grootste oorzaak hiervan was onze westerse levensstijl, met in het bijzonder onze ongezonde eetgewoonten (teveel verzadigde vetten en suiker) en gebrek aan beweging. Dat diabetes een welvaartziekte is werd bewezen door het stijgende aantal suikerzieken in zwart Afrika en India na de industrialisering. De genen van Afrikanen, Indiërs en Aziaten zijn niet ingesteld op deze calorierijke voeding waardoor ze maar door een heel klein buikje te ontwikkelen al een veel groter risico op de ziekte lopen.

Vandaag lijden al zo’n 230 miljoen mensen aan diabetes, in 2030 zal dat waarschijnlijk zo’n 6% van de wereldbevolking worden, of 300 miljoen. Omdat er aanvankelijk geen duidelijke klachten of symptomen zijn, wordt de diagnose meestal pas gesteld na de eerste verwikkelingen. Zowat de helft van de patiënten weet niet eens dat ze de ziekte hebben en doet er dus ook niets aan.

 

Bij diabetes ligt het basisprobleem bij de verstoorde balans tussen glucose en insuline in je lichaam, en met verhoogde bloedsuikerwaarden tot gevolg. Die verhoging komt er omdat er iets mis is met je insulineproductie. Precies het hormoon insuline zorgt er normaal voor dat de koolhydraten die je via je voeding inneemt verwerkt worden tot glucose, die vervolgens je spieren en organen van de nodige energie voorziet. Schort er iets aan je insulineaanmaak, dan gaan de overtollige suikers zich in je bloedbaan ophopen en verstoppingen veroorzaken. Met alle gevolgen vandien: oog- en nierbeschadiging, voetproblemen, lever- en hartziekten, en in het slechtste geval hart- of herseninfarcten. Bij diabetes type 1, de minst voorkomende vorm, produceert je alvleesklier (pancreas) geen of te weinig insuline. Met een eventueel ongezonde manier van leven heeft dit type dus niéts te maken.

Wat meer voorkomt is type 2 diabetes, dan maakt je alvleesklier te weinig insuline aan en is je lichaam weerstandig geworden aan de werking ervan. Vooral overgewicht (de buikstreek in het bijzonder) en te weinig beweging zijn hiervan de oorzaak. Vroeger noemde men type 2 diabetes wel eens ouderdomsdiabetes, maar die term is intussen voorbijgestreefd. Twintigers en dertigers met diabetes zijn geen uitzondering meer, en ook steeds meer kinderen en jongeren krijgen met de aandoening te kampen. Zeker 1 op de 10 kinderen met overgewicht ontwikkelt type 2 diabetes. Willen we binnenkort niet met een echte epidemie én met torenhoge ziektekosten opgescheept zitten, dan zit er maar één ding op: preventie.'

Niet iedereen heeft een even grote kans om type 2 diabetes te krijgen. Sommige mensen lopen een hoger risico. Zij hebben/hadden vaak:
- overgewicht, vooral rond de buikstreek
- abnormale bloedvetten
- familieleden met diabetes
- een hoog (of extreem laag) geboortegewicht
- een (langdurig) hoge bloeddruk
- zwangerschapsdiabetes gehad
- een moeder die zwangerschapsdiabetes heeft gehad

Mogelijke tekenen aan de wand die kunnen wijzen op diabetes zijn:
- een overdreven dorstgevoel en een droge mond
- veel drinken
- een toegenomen eetlust
- veel plassen, ook 's nachts
- vermoeidheid
- gewichtsverlies zonder verklaarbare reden
- troebel zicht
- meer infecties
- tintelende handen en voeten
Bij type 1 diabetes kunnen de klachten plots en zeer duidelijk de kop opsteken, bij type 2 zijn ze dikwijls minder duidelijk en kunnen ze variëren.

De tijd dat diabetespatiënten op een streng dieet werden gezet is gelukkig lang voorbij. De basis is nu een verantwoorde levensstijl met een gezond, gevarieerd voedingspatroon én voldoende lichaamsbeweging. En ook hier geldt: voorkomen is beter dan genezen. Want wie zich een gezonde levensstijl aanmeet, zet meteen ook een belangrijke stap om diabetes van het type 2 uit te stellen of zelfs helemaal te voorkomen.

Voeding is misschien wel het belangrijkste onderdeel van diabetesbehandeling (én preventie). Het is de basis waarop alle andere behandelingen steunen. Niet zo verwonderlijk, eigenlijk. Glucose komt uit voedsel, dus het is logisch dat wat je eet, een belangrijke invloed heeft op het niveau van je bloedglucose. Je kan voeding dus als een probleem beschouwen, maar ook als een belangrijk deel van de oplossing. In de meeste gevallen volstaan een aantal eenvoudige aanpassingen van je voedingsgewoontes om diabetes op afstand te houden of onder controle te krijgen. In het geval van diabetes type 2 kan een aangepast voedingspatroon het verloop van de ziekte zelfs in gunstige zin doen keren.

1. Eet regelmatig en kies volop voor niet geraffineerde, zetmeelrijke producten. Zetmeelrijke producten zoals aardappelen, pasta en graanproducten, bevatten veel koolhydraten en weinig vet. Ze zijn daardoor gezonde energieleveranciers. De koolhydraten worden in de darmen omgezet tot glucose en komen zo in de bloedbaan terecht. Niet geraffineerde of volle koolhydratenbronnen worden heel langzaam verteerd. De bloedglucose stijgt dan ook heel geleidelijk.
2. Wees alert voor vet. Diabetes gaat vaak gepaard met overgewicht en dan is vet volksvijand nummer één. Bovendien lopen diabeten een groter risico op hart- en vaatziekten. Een kleine hoeveelheid vet is noodzakelijk, maar hou het beperkt en kies zoveel mogelijk voor plantaardige soorten. Overschakelen van volle op halfvolle of magere melkproducten en kiezen voor vetarme bereidingswijzen (stomen, grillen, pocheren) scheelt vaak al heel wat. Waak er ook over dat je niet te veel 'verdoken' vet binnenkrijgt (bijvoorbeeld in koekjes en gebak, bereide vleeswaren, kant-en-klaar-producten).
3. Beperk het gebruik van suikers. Het idee dat een diabeet alle suiker moet vermijden is achterhaald, maar maat houden is nog steeds de boodschap. Overmatig suikergebruik kan je bloedglucose de hoogte in jagen. Wees ook alert voor 'verdoken suikers', bijvoorbeeld in snoep, koekjes, ontbijtgranen en frisdranken. Zoetstoffen kunnen met een gerust hart gebruikt worden.
4. Wees matig met eiwitten. Ons organisme heeft behoefte aan een beperkte hoeveelheid eiwitten, maar alles wat je nodig hebt, haal je met gemak uit een klein stukje vlees of vis, een paar bekers melk en enkele sneetjes brood met hartig beleg. Te veel eiwitten zijn belastend voor de nieren, die bij diabetes sowieso al een verhoogd risico lopen op beschadiging.
5. Ga volop voor vezels. Vezels zijn onverteerbare complexe koolhydraten die voorkomen in plantaardig voedsel, zoals groenteen en fruit, aardappelen, peulvruchten, volkorengranen, noten en zaden. Ze hebben een vertragend effect op de spijsvertering, waardoor ook de bloedglucose langzamer in het bloed zal doordringen. Bijkomend voordeel: vezels voegen massa toe aan het voedsel, waardoor je je sneller voldaan voelt, zonder ook maar één calorie extra toe te voegen.
6. Limiteer je zoutinname. Een zoutrijke voeding wordt in verband gebracht met het ontstaan van verhoogde bloeddruk, hart- en vaatziekten. Diabetici lopen daarop sowieso al een verhoogd risico. Beperk dus je zoutinname. Opgepast: kant-en-klare-maaltijden, koekjes, blikproducten en kaas bevatten vaak véél meer zout dan je zou verwachten.
7. Wees zuinig met alcohol. Alcohol wordt verwerkt in de lever, die glucose opslaat en afgeeft. Gevolg: alcoholische dranken verhinderen het vermogen van de lever om glucose af te geven, wat tot zelfs een dag na het drinken kan leiden tot een te lage bloedsuikerspiegel. Beperk je alcoholgebruik dus tot één of twee glaasjes en drink niet elke dag. Kies ook altijd voor soorten met een laag suikergehalte.

 

 

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezonde voeding |  Facebook |

03-03-07

Diëten

Diëten zijn in de mode en het aanbod is dan ook overweldigend. Ze worden vaak voorgesteld als een snelle en makkelijke manier om gewicht te verliezen, maar dat is niet altijd zo. Maar is het wel nodig om te vermageren? Er is een verschil tussen het ideale gewicht vanuit esthetisch oogpunt en vanuit gezondheidsoogpunt. Dit zogenaamde ‘gezonde gewicht’ is geen exact bepaald gewicht, maar een marge waarbinnen het gewicht zich moet bevinden om in goede gezondheid te verkeren. Deze marge noemt men het BMI of Body Mass Index.

Zo berekent u het BMI:

Gewicht in kilogram delen door de lengte in meter in het kwadraat. Bv een vrouw weegt 65kg met een lengte van 1m70. Haar BMI is 65/(1,70x1,70)=22,49.

BMI lager dan 20: ondergewicht (het wordt pas problematisch wanneer het BMI lager is dan 18,5).

BMI tussen 20 en 25: ideaal gewicht.

BMI tussen 25 en 30: overgewicht.

BMI hoger dan 30: zwaarlijvig.

Ondanks de vele diëten die overal terug te vinden zijn is er maar 1 manier om te vermageren, en dat is wanneer de ingenomen energie (calorieën) kleiner is dan de verbruikte hoeveelheid (in functie van de fysieke activiteit). Sommige diëten leiden inderdaad vlug tot een opmerkelijk gewichtsverlies, maar vaak worden zulke diëten niet lang volgehouden en komt u het verloren gewicht even snel weer aan. Deze opvolging van gewichtstoename en –afname noemt men het jojo-effect en is niet echt goed voor de gezondheid. In de meeste gevallen zal het uiteindelijk leiden tot een geleidelijke gewichtstoename.

Minder calorieën innemen leidt tot minder calorieverbruik omdat het lichaam als het ware economischer met calorieën leert om te springen. Vanaf het ogenblik dat er weer meer calorieën worden ingenomen neemt het lichaam zijn voorzorgen en worden deze calorieën opgeslagen onder de vorm van vet.

Er bestaan verschillende soorten diëten. Zo heb je de monokuren die gebaseerd zijn op een beperkt aantal voedingsmiddelen: de ananaskuur, de pompelmoeskuur, de soepkuur en ga zo maar door. Van deze diëten zal u wel vermageren, maar u verandert uiteindelijk niets aan uw eetgedrag en wanneer u deze kuren te lang aanhoudt zal u uiteindelijk tekorten krijgen. In gedissocieerde diëten mag u bepaalde voedingsmiddelen niet samen in één en dezelfde maaltijd gebruiken. U mag bijvoorbeeld zoveel vlees en saus eten als u zelf wil, maar u mag dit niet combineren met brood of aardappelen. Dit kan tot verminderde calorie-inname leiden en dus ook tot gewichtsverlies, maar ook deze diëten bieden geen definitieve oplossingen voor het probleem omdat u nog steeds niets echt verandert hebt aan uw eetgewoonten. Bovendien worden in deze diëten vaak aangeraden koolhydraten door vetten te vervangen, wat geen goede zaak is voor hart- en bloedvaten. Bij eiwitdiëten worden vetten en koolhydraten geweerd zodat er enkel eiwitten overblijven (vaak in de vorm van poeders). Deze diëten leiden erg snel tot gewichtsverlies, maar man kan ze slechts tijdelijk volhouden omdat ze niet altijd voor de nodige vitamines en mineralen zorgen die nodig zijn om gezond te blijven. Ook bij dit diëet wordt er niets gedaan aan verkeerde voedingsgewoonten. Ook bij maaltijdvervangers wordt er niets gedaan aan verkeerde voedingsgewoonten, ze vervangen enkel tijdelijk 1 of meerdere maaltijden per dag. De resultaten van een evenwichtig diëet zijn weinig spectaculair, maar ze zijn wel blijvend. De calorie-inname is beperkt, maar niet in extreme mate en de samenstelling ervan is evenwichtig.

Het doel van een evenwichtig diëet is minder calorieën aan te brengen zonder te raken aan de stoffen die het lichaam nodig heeft om gezond te blijven. Deze diëten zullen minder vetten bevatten, maar toch nog steeds voldoende om geen tekort te hebben aan vetstoffen die strikt noodzakelijk zijn. Voor het diëet aan te vangen moet u vaststellen welk gewicht u wil bereiken. Het is beter een bescheiden maar haalbaar doel voor ogen te stellen dan een ‘ideaalbeeld’ dat niet haalbaar is. Bij een te hoog BMI zal zelfs een bescheiden gewichtsverlies een positieve uitwerking op uw gezondheid hebben.

De gezondste manier om gewicht te verliezen is door evenwichtig en gezond te eten in combinatie met lichaamsbeweging. Op die manier zullen de verloren kilo’s ook niet te snel terugkomen. Ongeacht of u wilt vermageren of niet, houd rekening met volgende punten:

Eet alle dagen gekookte en/of rauwe groenten naar believen.

Eet voldoende fruit en/of drink fruitsap.

Kies eerder voor magere vleessoorten zoals kip, kalkoen, en eet niet teveel vlees.

Gebruik magere melkproducten.

Kies voor ongeraffineerde producten zoals volkoren brood, volkoren pasta, ongepelde rijst,…

Sla geen maaltijd over.

Eet bij elke maaltijd groenten en/of fruit.

Kies als nagerecht een stuk fruit.

Drink voldoende water.

Vermijd zoveel mogelijk frisdranken, bier en wijn.

Neem de tijd om te eten, kauw goed en geniet van wat u eet.

Beweeg regelmatig, maak tijd om minstens 3 keer per week een half uur te sporten.

Als u gezond bent en deze regels in acht neemt dan zal u op termijn vermageren. Houd er rekening mee dat het beter is traag te vermageren, maar uw gewicht nadien op peil te houden. Strenge diëten hebben niet noodzakelijk onmiddellijk effect, men kan er tekorten van krijgen en zal eerder geneigd zijn tussendoor te snoepen of de ijskast leeg te plunderen.

09:55 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-02-07

Acupressuur

Acupressuur bestaat uit het drukken met de vingertop of nagel op acupunctuurpunten van het lichaam. Zo kunnen verstoppingen of pijn worden opgelost en de doorstroming van chi of qi verbeterd worden. In de Chinese geneeskunde wordt acupressuur zelfstandig of in combinatie met acupunctuur toegepast.

Meestal worden de middel-, wijsvinger of duim gebruikt, maar soms worden ook de knokkels, ellebogen of knieën gebruikt om krachtiger druk uit de oefenen op grotere delen van het lichaam.

Acupressuur kan gemakkelijker aangeleerd en veiliger toegepast worden dan acupunctuur omdat de toepassing minder rechtstreeks en minder rechtstreeks is, de resultaten zijn eveneens langzamer en minder duidelijk.

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Acupunctuur

Er zijn meer dan 350 acupunctuurpunten op de meridianen van het lichaam, sommige punten worden gestimuleerd door dunne acupunctuurnaalden in te brengen om de doorstroming van chi of qi in de meridianen te verbeteren en om het evenwicht en een gezonde werking van de inwendige meridianen te herstellen.

De te behandelen punten worden vastgesteld door pols- en tongdiagnostiek en ze worden ingedeeld op basis van de inwerking die ze hebben op specifieke lichaamssystemen en –organen. Het inbrengen van de naalden gaat snel en meestal pijnloos.

Acupunctuur1

Hoe acupunctuur werkt weet niemand, maar uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat acupunctuur voor heel wat klachten werkzaam is zoals pijn en gewrichtsproblemen, verstoorde balans in de organen, geestelijke en emotionele problemen en kinderziekten. Steeds mee westerse artsen gaan acupunctuur studeren en passen het toe. Acupunctuur is economisch en doeltreffend zowel voor het behandelen als voor het voorkomen van ziekten en kan een belangrijke (aanvullende) rol spelen in de westerse geneeskunde.

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-02-07

Bloeddruk

De bloeddruk is de druk die het bloed op de binnenwand van de vaten uitoefent. Deze is het hoogst in de slagaders, lager in de haarvaten en in de aders vlakbij het hart bijna opgeheven. Met bloeddruk bedoelt men de druk uitgedrukt in millimeters kwik in de middelgrote slagaders. Deze druk is het hoogst als het hart bloed in de slagaders pompt (systolische bloeddruk) en het laagst aan het eind van de rustfase van het hart (diastolische bloeddruk). De systolische druk is afhankelijk van de elasticiteit van de grote slagaders, naarmate men ouder wordt en deze elasticiteit vermindert zal de systolische druk stijgen. De distolische druk is afhankelijk van een aantal factoren, maar zal bij gezonde mensen niet boven de 90 mm kwik gaan. Het verschil tussen systolische en diastolische druk heet polsdruk.

 

Hoge bloeddruk

Een hoge bloeddruk verhoogt de kans op het krijgen van hart- en vaatziekten. (Slag)aderverkalking komt voornamelijk voor op plaatsen waar de bloeddruk te hoog is. Mensen met hoge bloeddruk krijgen vaak onmiddellijk medicijnen voorgeschreven, middelen die gedurende lange tijd moeten worden ingenomen en vaak ook bijwerkingen hebben. Bepaalde voedingsgewoonten kunnen echter een grote invloed op de bloeddruk uitoefenen zodat het aanpassen van het dieet het probleem vaak kan verhelpen en medicijnen niet nodig zijn.

Wanneer we veel zout gebruiken krijgen we veel natrium binnen (keukenzout is een verbinding van natrium en chloor) en normaal gesproken scheiden de nieren een teveel aan natrium uit, maar wanneer dit in het lichaam blijft houdt het lichaam meer vocht vast.

Drop bevat glycyrrhizinezuur die de bloeddruk verhoogt. Dit geldt voor alle drop, zowel zoute als zoete soorten. Ook in zoethoutthee komt deze stof voor. Het gebruik van drop en zoethoutthee kan de bloeddruk fel doen stijgen.

Ook door het drinken van een flink aantal glazen alcohol kan de bloeddruk serieus stijgen. En uit onderzoek blijkt dat bij zo’n 30% van alle koffiedrinkers een tijdelijke verhoging van de bloeddruk optreedt.

En ook overgewicht speelt een rol. Dikkere mensen hebben over het algemeen een hogere bloeddruk dan magere mensen. Hoe meer gewicht, hoe meer druk op de bloedvaten, ook moet het hart harder pompen naarmate het lichaam groter is.

Een overmatig gebruik van vlees, eieren en kaas kan de bloeddruk ook doen stijgen, vegetariërs hebben een duidelijk lagere bloeddruk dan vleeseters.

Maar er zijn nog andere factoren die een rol spelen. Het gebruik van de pil kan eveneens een bloeddrukverhoging geven. Of te weinig lichaamsbeweging: lichamelijke inactiviteit is ongunstig voor de conditie van de bloedvaten en de bloeddruk. Stress en spanningen brengen ons lichaam via het autonome zenuwstelsel in staat van paraatheid, één van de gevolgen hiervan is dat de bloeddruk gaat stijgen.

Nog andere factoren die een rol kunnen spelen bij hypertensie zijn: erfelijkheid, suikerziekte en lichamelijke afwijkingen zoals hart- en nierafwijkingen of hormonale stoornissen.

 

Als bepaalde voedingsgewoonten de bloeddruk kunnen laten stijgen dan ligt het voor de hand dat we via de voeding onze bloeddruk ook gezond kunnen houden. Wie te zwaar is kan best op dieet gaan, elke kilogram die u afvalt, verlaagt direct de bloeddruk. Beperkt uw zoutverbruik, uw lichaam zal hierdoor minder vocht vasthouden en de bloeddruk kan dalen. Voor de bloeddruk is ook de calcium en kaliumverhouding van belang. De voeding van veel mensen bevat teveel natrium (uit keukenzout) en te weinig kalium (aanwezig in groenten en fruit). Het is echt niet nodig zout volledig uit het menu te schrappen, maar het beperken van zout kan geen kwaad. Zout wordt aan eten toegevoegd om het meer smaak te geven, probeer in het vervolg groenten en aardappelen te stomen in plaats van te koken, de smaak (en vitaminen!) blijven meer in de groenten zitten zodat u minder geneigd bent deze met zout bij te kruiden.

Wees matig met drop, alcohol en koffie, maar ook met dierlijke eiwitten, vooral vlees. Gebruik bij voorkeur (maar ook met mate) andere producten zoals soja. Zet 1 tot 2 maal per week vis op het menu. Hoge bloeddruk komt ook veel minder voor in landen waar men regelmatig ongepelde rijst op het menu zet. Het gebruik van boekweit heeft een verjongend effect op de bloedvaten, vooral op de slagaders. Uit onderzoek is gebleken dat mensen die een tekort hadden aan vitamine E een veel grotere kans op hart- en vaatziekten hadden dan personen met een hoge inname van deze vitamine. Vitamine E komt onder meer voor in tarwekiemolie. Knoflook, daslook en meidoorn hebben een gunstig effect op hart- en bloedvaten, men kan ze preventief of bij de behandeling van hoge bloeddruk nemen.

Probeer deze voedingsgewoonten te combineren met ontspanning, voldoende rust en beweging. Beweeg minsten 3 maal per week een half uur (wandelen, fietsen, zwemmen,…)

 Bloeddrukmeter1

Lage bloeddruk

Lage bloeddruk wordt niet als levensbedreigend beschouwd, maar het kan wel lastig zijn door de verschijnselen: vermoeidheid, duizeligheid of zelfs flauwvallen. Maar helemaal zonder gevaar is een lage bloeddruk niet. Zwangere vrouwen met een (te) lage bloeddruk hebben een grotere kans op een afwijking van de placenta en er bestaat kans op een vroegere geboorte van het kind. Ondertussen is ook bekend dat een lage bloeddruk een rol kan spelen bij hoofdpijnaanvallen en op oudere leeftijd kan het de kans op een herseninfarct verhogen, doordat een groot deel van de hersenen een minder goede doorbloeding heeft.

Er zijn veel mogelijke oorzaken van een te lage bloeddruk zoals bijvoorbeeld bloedverlies. Bij een ernstige bloeding gaat er veel bloed verloren waardoor er minder bloed in de bloedsomloop aanwezig is en dit verlaagt de bloeddruk. Ook ziekten zoals een hartaandoening, diabetes, een nierziekte, hormonale ziekten of een traag werkende schildklier kunnen de bloeddruk laten dalen. Sommige geneesmiddelen zoals ‘plasmiddelen’ verlagen de bloeddruk. Maar ook stress kan een rol spelen. Aanhoudende lichamelijke of geestelijke overbelasting heeft gevolgen voor het functioneren van de bijnieren. Deze organen produceren hormonen die onder meer de bloeddruk regelen. Als de bijnieren niet optimaal functioneren wordt de bloeddruk verstoord. Het volgen van een vastenkuur kan de bloeddruk tijdelijk verlagen, en ook een verstoorde darmflora heeft invloed op de bloeddruk.

 

Lage bloeddruk kan verschillende oorzaken hebben, daarom is een goed lichamelijk onderzoek van belang om de juiste behandeling te vinden. Wisselbaden of –douches (3 minuten warm, 3 seconden koud, afwisselend en gedurende 20 minuten) of een regelmatig saunabezoek kunnen nuttig zijn. Het dagelijks drinken van een glaasje wortel- of bietensap kunnen net zoals een glas rode wijn het probleem verhelpen. Ook rozemarijn en bonenkruid hebben een gunstig effect op een verlaagde bloeddruk. En zoals voor alle kwalen is ook hier een gezonde darmflora van belang. Vermijd hierom ook geraffineerde koolhydraten (wit meel en witte suiker) en vervang ze door vezelrijke producten zoals volkorenproducten, groenten en fruit. Ook het gebruik van producten die door melkzure gisting zijn bereid zijn nuttig voor het herstel of behoud van een gezonde darmflora. Verder hebben pollenpreparaten (stuifmeel) en ginseng een bloeddrukverhogend effect.

 

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

10-02-07

Water of cola?

Water of Cola, aan u de keuze...

WATER

Een onderzoek van de universiteit van Washington toont aan dat een glas
water het hongergevoel wegneemt tijdens de nacht voor nagenoeg 100% van de
personen die een dieet volgen.

Tekort aan water is de belangrijkste oorzaak van vermoeidheid tijdens de
dag.

Verschillende studies tonen aan dat bij 80% van de mensen met rug- en
gewrichtsklachten de pijn aanzienlijk vermindert door het drinken van 8 tot
10 glazen water per dag.

Een minimale vermindering van 2% water in het lichaam kan de oorzaak zijn
van incoherentie van het korte termijn geheugen, problemen bij het rekenen
en verminderde concentratie voor de computer of bij het lezen van een
gedrukte tekst.

Het drinken van 5 glazen water per dag vermindert het risico op darmkanker
met 45% en kan het risico op borstkanker verminderen met 79%.

DRINK JIJ DAGELIJKS DE HOEVEELHEID WATER DIE JE LICHAAM NODIG HEEFT ?

COCA-COLA

In verschillende staten in de USA nemen wegpatrouilles Coca-Cola mee om het
bloed van de weg te krijgen na een ongeval.

Al je een beentje in een glas Cola legt, is het na 2 dagen zo goed als
opgelost.

Om de WC te reinigen: giet een blik Cola in het toilet, laat het een tijdje
rusten en spoel door. Alle vlekken zijn weg...

Het zuur in Coca Cola helpt perfect om vlekken te verwijderen van borden,
tassen, ...

Roestvlekken op chroom (vb. de bumper van je auto) wrijf je weg met een
stukje aluminiumfolie dat je overvloedig in Cola doopt.

Carrosievlekken van lekkende autobatterijen kan je oplossen door er een blik
Cola over te gieten.

Om vetvlekken te verwijderen uit kleding volstaat het om een blik Cola in de
wasmachine te gieten samen met de gevlekte kleding. Vervolgens gewoon
wassen. Het zuur in de Cola helpt het vet oplossen.

Cola is zelfs goed om de voorruit te reinigen van je auto !

Nog een klein detail: Coca Cola Light wordt door artsen en onderzoekers nóg
meer beschouwd als een tijdbom door de mengeling van Coca met Aspartaam
(kunstmatige zoetstof) en wordt ervan verdacht de oorzaak te zijn van Lupus
en degeneratie van het zenuwstelsel.

En tot slot nog een tip: poets nooit je tanden na het drinken van een glas
Coca Cola. Je verwijdert al het email van je tanden, voor altijd !

En wat wordt het voor u... cola of water ???

21:10 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-02-07

Colloïdaal zilver

Zilver wordt al lang gebruikt, zo apprecieerden de Romeinse soldaten op hun tocht door Europa en cowboy’s in het warme westen de ontsmettende kwaliteiten van een zilveren muntstuk door het toe te voegen aan bederfbare spijzen zoals melk. Edellieden overleefden mogelijk de duistere middeleeuwen en de pest door het gebruik van zilveren bestek, schotels en juwelen. Indianen voegden zilverpoeder toe aan het bad van hun eerstgeborenen. Petry’schalen voor bacterieculturen werden ontsmet met zilveroplossingen. Baby-oogjes werden vlak na de geboorte gedurende lange tijd met zilverzout ontsmet. Het water in wensputten of fonteinen is meestal kristalhelder door de vele muntjes dier erin geworpen zijn.

In het begin werd puur zilver  vermalen tot het zo fijn was dat het als ionen kon worden opgelost in water.  Door deze omslachtige productiemethode was CZ erg duur tot de Amerikaanse arts Paul Farber een eenvoudigere manier bedacht om CZ te maken: de electrolyse.  Farber leed aan de ziekte van Lyme die hem bijna fataal werd, de behandelingen met antibiotica leverden hem bovendien een Candida schimmelinfectie op.  Bij het zoeken naar een effectieve oplossing voor beide infecties kwam hij op het spoor van CZ. Door zich hiermee te behandelen heeft hij de ziekte van Lyme en de Candida kunnen genezen.

Zilver was het oude reguliere dure ontsmettingsmiddel van de klassieke medici tot ongeveer 1945. Maar na WOII kreeg men echter de beschikking tot het nieuwe, maar nog duurdere antibiotica (peniciline) dat enkel in de apotheek te verkrijgen was terwijl CZ helaas te goedkoop geworden was en buiten de apotheek te verkrijgen was. Antibiotica had meer schadelijke effecten en minder gezondheidsvoordelen dan CZ. Antibiotica tast de darmflora aan, is werkzaam tegen een beperkt aantal bacteriën en geen enkele virus en bijkomen ontwikkelen zich nog resistente ziekenhuisbacteriën ten gevolge van het overgebruik van antibiotica. Na WOII werd het gebruik van CZ niet meer onderwezen in universiteiten en werd het gewoon vergeten. Nochtans is het gebruik van CZ veilig met een aantal voordelen ten opzichte van antibiotica. Bovendien is het niet alleen werkzaam tegen bacteriën, maar ook tegen virussen, gisten, schimmels en amoeben (een eencellig diertje dat bestaat uit protoplasma met één of meerdere kernen).

Het is al heel lang bekend dat CZ dodelijk is voor (eencellige) ziekteverwekkers, het gericht toepassen ervan stamt echter uit begin 1800. Ondertussen wordt er over de hele wereld veel over CZ geschreven en wordt er nog steeds onderzoek naar verricht.  CZ heeft een breden werking en kan succesvol ondersteunen bij de behandeling van meer dan 600 bacteriële en virale infecties. Het enzym dat alle eencellige bacteriën, schimmels en virussen gebruiken voor hun zuurstofwisseling raakt verstoord na contact met CZ. CZ werkt zonder menselijke enzymen te schaden en blijk een stimulans voor het menselijk afweersysteem.

CZ is een anorganisch metaal wat niet door een cel geabsorbeerd kan worden, er zijn geen bijwerkingen gekend tijdens het ervan in combinatie met andere geneesmiddelen.  Het is echter wel zinvol vitamine C en CZ op een ander tijdsstip te nemen.  Na inname blijft het CZ ongeveer 3 à 4 dagen in het lichaam en wordt dan langs natuurlijk weg uitgescheiden. De deeltijd zijn te klein (kleiner dan een virus) om opgeslagen te worden. Het lichaam kan bij inname sterk reageren, bij het doden van virussen, bacteriën en schimmels kunnen gifstoffen vrijkomen die naast de dode ziekteverwekkers het lichaam verlaten. De nieren en de lever krijgen het hard te verduren en men kan zich zelfs loom, moe of grieperig voelen. Dit wordt de ‘Hexheimer reactie’ genoemd.  Deze reactie is niet schadelijk, maar is een teken van herstel. Veel drinken tijdens de behandeling is belangrijk om afvalstoffen af te voeren.

CZ maker

CZ is in natuurvoedingswinkels te koop, maar het is ook eenvoudig (en goedkoper) zelf te maken. Door een zwakke elektrische stroom door 2 staven puur zilver en gedistilleerd water te leiden worden uiterst kleine zilverdeeltjes door het water opgenomen. Zo’n zilverdeeltje wordt colloïd genoemd en is het kleinst mogelijke deel van een stof met de karakteristieken van deze stof.  Zilver colloïden hebben een grootte tussen de 0,001 en 0,01 micron en zijn daardoor in staat een virus binnen te dringen. De elektrische lading van de deeltjes houdt ze zwevend in heet water (Braunsche effect).  Colloïdaal zilver kan in een glazen fles een jaar bewaard worden, ik plastiek slaat het algauw neer en heeft het water zijn werking verloren. Let er daarom bij het kopen op dat het CZ in een glazen fles verpakt is en dat de vloeistof helder is en zonder neerslag. Bewaar het niet in de koelkast, maar op kamertemperatuur op een donkere plaats en niet in de buurt van stralingsbronnen zoals microgolfoven, halogeenlampen, ed. Schudden voor gebruik en niet met metaal in aanraking laten komen. CZ kan zowel in- als uitwendig gebruikt worden.

Cz kan gebruikt worden tegen: acne, allergie, amandelontsteking, bindvliesontsteking, blaasontsteking, bloedvergiftiging, brandwonden, Candida, cholera, gordelroos, hersenvliesontsteking, hoornvliesontsteking, keelontsteking, koudvuur, longontsteking, lymfklierontsteking, maagzweer, oogontsteking, parasieten en parasitaire infecties, psoriasis, rode hond, schimmelinfecties, slijmvliesontsteking, steenpuisten, voetschimmel, ziekte van Lyme en nog veel meer.

 

 

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-02-07

Tandverzorging

mond

Tussen de 6 maanden en 2.5 jaar verschijnen bij kinderen de tanden van het melkgebit.  Het volledige melkgebit bestaat uit 20 tanden. Tussen de 7 en de 12 jaar worden de melktanden geleidelijk aan vervangen door een blijvend gebit dat uit 32 tanden bestaat.

Het blijvend gebit bestaat uit snijtanden, hoektanden en kiezen.  De snijtanden zitten vooraan in de mond en hebben een beitelvormige bouw. Ze dienen om stukjes voedsel mee af te bijten. Er zitten er 4 in de onderkaak en vier in de bovenkaak. De hoektanden bevinden zich in elke keek achter de snijtanden en hebben een scherpe punt. Ze zijn vooral nuttig bij het doorpriemen van harder voedsel zoals vlees. Achter de hoektanden bevinden zich de kiezen, ze hebben een kauwvlak met vele knobbeltjes en dienen om het voedsel mee fijn te malen, daarom worden ze ook maaltanden genoemd.

 

tandendoorsnee

Het deel van de tand dat in de mond zichtbaar is wordt de tandkroon genoemd, het deel dat in de kaak zit is de wortel. De tanden bestaan uit een groot gedeelte uit tandbeen (2), dit is een beenachtige stof die veel kalk bevat. De kroon is volledig bedekt met een laag blinkend glazuur (1) die als een kap over de tand zit. Dit glazuur is de hardste stof die in ons lichaam voorkomt. Binnen elke tand is een holte, de tandholte (3), die gevuld is met tandmerg, een geleiachtige stof die zenuwen en bloedbanen bevat. De bloedvaten vervoeren voedingsstoffen die ervoor zorgen dat de tand in leven blijft, de zenuwen vertakken zich in het tandbeen en je kunt ermee voelen of spijzen warm of koud zijn.  Als de zenuwen in het tandmerg ontstoken zijn heb je tandpijn. Verder zie je nog het tandvlees (4), vezels (5) en het kaakbeen (6).

 

Tandbederf wordt veroorzaakt door 3 redenen: bacteriën die etensresten in de mond doen verzuren, etensresten zelf die zuur worden, teveel zuurstoten door suiker en zoetigheid. Bij het eten en drinken vormt zich een plakkerig wit laagje op de tanden.  In deze tandplaque zitten bacteriën. Tijdens een zuurstoot zetten de bacteriën de voedingssuikers om in zuren, en deze zuren tasten het tandglazuur aan.  Wanneer we veel snoepen ontstaat er tandbederf of cariës. Ook de frequentie van het snoepen is belangrijk, voor de tanden is het minder schadelijk een reep chocolade in één keer op te eten dan ze te verdelen in verschillende kleine stukjes en ze in de loop van de dag te verorberen.  Na het snoepen verzuurt de mond en heeft zo’n anderhalf uur nodig om zich te herstellen, wanneer we dus elk uur een snoepje eten kan de zuurtegraad in de mond zich niet herstellen en hebben we meer kans op tandbederf, vandaar dat frisdranken die vaak een hele dag door gedronken worden zo schadelijk voor de tanden zijn. Ga ook maar eens na welke voedingsproducten er suiker bevatten en je zal versteld staan. Tegen bacteriën kunnen we echter niets aanvangen, ze zijn niet weg te krijgen uit de mond, maar tegen etensresten en teveel snoepgoed is wel iets te doen: poetsen en minder snoepen.

Maar zo simpel is het niet. Na het gebruik aan voedsel dat rijk is aan suiker (snoep, confituur, choco, gebak, honing,…) is het aangewezen de tanden te poetsen. Maar ook zure dranken en spijzen (fruit, fruitsap, karnemelk, azijn, frisdrank, wijn,…) zijn riskant, ze losen telkens wat tandglazuur op, en als men erna gaat poetsen wordt een laagje tandglazuur weggepoetst. Na het nuttigen van zure dingen kan men dus beter de tanden niet poetsen! Dit wil echter niet zeggen dat je je tanden niet meer hoeft te poetsen, hoe vreemd het ook klinkt, in dit geval is het beter de tanden te poetsen voor het eten of drinken, achteraf kan men wel spoelen met wat water. In verband met zure voedingswaren spreekt men van tanderosie ipv cariës, dat ook kan veroorzaakt worden door overgeven, maagbreuk of oprispingen.

 

Volgens statistieken zou 90% van de bevolking tandvleesproblemen hebben, tandplak is daarvan de voornaamste oorzaak.  Tandplak is een kleverige laag die zich na elke maaltijd op de vastzet en die bestaat uit bacteriën, suikers en glycoproteïnen uit speeksel. Deze laag bevat toxische stoffen die tot tandvleesontsteking kunnen leiden. Bovendien kan het tandvlees zich op termijn beginnen terugtrekken, kunnen de tandhalzen komen bloot te liggen en komen tanden en kiezen stilaan los te zitten. Onbehandelde tandvleesontsteking kan leiden tot afbraak van het parodontaal ligament en zich uitbreiden tot het kaakbot. Op tandplak kunnen calciumfosfaten uit het speeksel neerslaan en tandsteen vormen dat steeds bedekt is met tandplaque en tandvleesontsteking blijft veroorzaken. Tandsteen kan met niet verwijderen met poetsen.

 

De beste bescherming tegen tandcariës is gezond speeksel. Vermijd het gebruik van suikerrijke producten, de verklaring waarom primitieve volkeren nauwelijks last hadden van tandbederf ligt aan de voeding. Het gebrek aan vitaminen en mineralen verzwakt het organisme en verstoort het mineralisatieproces.

Tracht je tot 3 maaltijden per dag te beperken zonder tussendoortjes. Vermijd frisdranken als dorstlesser. Rauwkost en vezels in de voeding geven een natuurlijke reiniging van het gebit. De tandenborstel kan een nest aan bacteriën zijn, vervang hem daarom en reinig hem regelmatig door hem in een ontsmettende oplossing te steken (bv colloïdaal zilver). Zorg voor een goed zuur/base-evenwicht, anders zal het lichaam calcium uit het gebit en het skelet halen. Een goede mondhygiëne en een tweejaarlijks bezoek aan de tandarts blijven de beste methode om de mond gezond te houden.

 

Ook voor een slecht ruikende adem zijn verschillende oorzaken.  Eén oorzaak van een slecht ruikende adem is onvoldoende mondverzorging: tandplaque, tandvleesontsteking, cariës, beslag op de tong, tumoren in mond- of keelholte. Anaerobe  bacteriën in de tong en keel produceren zwavelhoudende stoffen die de adem slecht doen ruiken. Slokdarmdivertikels (uitstulpingen in de spierwand van de slokdarm) waar zich voedselresten kunnen nestelen die gaan rotten kunnen een andere oorzaak zijn. Een slecht sluitende maagklep waardoor geuren uit de maag opstijgen. Geurafgevende stoffen in voedingsmiddelen of dranken (ajuin, look, bier, …) worden door het bloed opgenomen via de longen uitgescheiden.  Ook koffie, zuivelproducten en suiker kunnen het probleem verergeren.  Ziekten als diabetes, levercirrhose en een slechte spijsvertering geven die de longen geuren af. Roken en bepaalde infecties zoals spruw, keelontsteking, ontsteking van de amandelen, sinusitis, rhinitis zorgen voor een onfrisse adem, net als bepaalde medicijnen zoals disulfiram, antibiotica of de pil. En uiteraard ook longproblemen zoals abcessen of tumoren. Doe iets aan constipatie: bij elke maaltijd hoort een stoelgang. Ook hier kunnen geurafgevende stoffen door het bloed worden opgenomen en uitgeademd. Een slecht zuur/basenevenwicht in de voeding: het teveel aan zuren wordt in het bindweefsel opgeslagen en ’s nachts geëlimineerd en uitgescheiden door de nieren en de longen. In het klassieke voedingspatroon heeft men echter altijd een zuuroverschot. Ook onvoldoende opname van koolhydraten door afslankingskuren, vastenkuren kunnen leiden tot een slechte adem.

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-07

Mayr-kuur

Franz Xavier Mayr (1875-1965) was een Oostenrijkse arts.  Bij grondig onderzoek van zijn patiënten merkte hij dat bij vrijwel iedereen de spijsvertering verstoord was.  Nadat hij de darmfunctie hersteld had verdwenen ook de ziekten.  Met deze wetenschap ontwikkelde hij de Mayr-kuur.

Het basisprincipe van de Mayr kuur is alle ziekmakende afvalstoffen uit het lichaam te verwijderen.  Hierbij staat de darm, de transportweg van ons voedsel, centraal.  Door de darm te reinigen worden voedingsstoffen weer optimaal verteerd, haalt het lichaam weer volop energie uit ons voedsel en worden schadelijke stoffen beter afgevoerd.  Het afweersysteem werkt beter en het zelfreinigende vermogen van ons lichaam wordt weer optimaal benut.

De Mayr kuur helpt bij problemen aan spijsverteringsorganen en luchtwegen, hart- en vaatziekten, huidaandoeningen, problemen met over- en ondergewicht, menstruatie- en overgangsklachten, en eigenlijk is het niets meer of minder dan een combinatie van rust, reiniging en lichaamsbeweging onder leiding van een Mayr arts.

De behandeling volgens Mayr bestaat enerzijds uit een intensieve dieetmaatregel: de patiënt krijgt een caloriearme voeding en bij een interne kuur onder intensieve begeleiding mogelijk een paar dagen helemaal geen voedsel (watervasten).  Het voedsel tijdens de kuur bestaat uit licht verteerbare voeding afhankelijk van de verteringscapaciteit of eventuele voedselovergevoeligheden.  Aan de andere kant bestaat de Mayr-kuur uit het opnieuw leren kauwen, proeven en inspeekselen van het voedsel zodat de maag en darm ontlast worden en de voedselbestanddelen optimaal worden opgenomen.  Daarnaast is ook ontgiften en ontslakken met bitterzout, klysma’s (darmreiniging) en eventueel colon-hydrotherapie(intensieve darmreiniging) een deel van de behandeling.  Deze maatregelen werken ontlastend en regenererend op het bloed, de lichaamssappen, -cellen en weefsels.  Het behandelingsresultaat wordt ondersteund door buikbehandelingen die bij voorkeur dagelijks worden uitgevoerd. 

darmen

De hele dag door mag er mineraalwater en kruidenthee gedronken worden:

Brandnetelthee

Bevordert de bloedvorming (ijzergehalte) en de nieractiviteit, leidt tot het wegspoelen van extra urinezuren en reumagif, het stimuleert de activiteit van de darmklieren en het activeert het afweersysteem.  Brandnetel behoort tot de beste bloedvormende en bloedzuiverende kruiden.

Melissethee

Kalmeert het vegetatieve zenuwstelsel en sterkt en bevordert de slaap.  Het heft verkrampingen in het maagdarmkanaal op, in de buik (menstruatie) en in de kransslagader.  Citroenmelisse stimuleert op een gunstige wijze de hartactiviteit en is als kuurondersteuning zeer gunstig gebleken.

Zilverschoonthee

Het ontspand verkrampingen in de spijsvertering, van de maag tot de endeldarm, maar ook de nieren en de buikorganen, evenals verkrampte spieren.  Het bevordert de uitscheiding van slechte stoffen via de darm en de nieren, maakt buikkrampen (menstruatie) los en zet vaart achter de ontgifting van het organisme.

Duizenbladthee

De bitterstoffen van duizendblad toniseren de aderen, in het bijzonder die van de buik en de poortader, ze versterken de doorbloeding van het bekken en de buik, ondersteunen de lever, heffen aderlijke stuwingen op evenals krampen, werken gunstig op aambeien en bevorderen de spijsverteringsfuncties.  Omdat duizenblad ook nog eens de nierfunctie stimuleert behoort het tot één van de beste kruidentheeën.

Lindebloesemthee

Lindenthee ondersteunt de kuur door zijn waterafdrijvende en ontgiftende werking op de huid, de slijmvliezen en de nieren en werkt ook gunstig op het zenuwstelsel.  Klein-kaasjeskruidthee

Het klein-kaasjeskruid bevat veel slijm- en giststoffen die alle slijmvliezen die ontstoken kunnen raken met een dunne beschermende laag bedekken.  Het is bijzonder geschikt bij ontstekingen in het maag-darmkanaal, de luchtwegen, het strottehoofd, de tonsillen en de blaas.

Maar ook vasten is een onderdeel van de Mayr-kuur:

Sapvasten

Hiervoor gebruikt men vers geperst sap van groenten en fruit.  Groentensap is beter omdat deze minder koolhydraten bevatten en prikkelend voor de darmen zijn.  Groenten en fruit mogen niet met elkaar gecombineerd worden omdat dit gisting in de darmen kan veroorzaken, appel vormt op deze regel de enige uitzondering.  ’s Ochtends, ’s middags en ’s avonds neemt men een klein kopje groentensap dat met kleine slokjes wordt opgedronken, allerlei groentensoorten kunnen worden gecombineerd.  Naast het sap moet men ook veel kruidenthee en/of mineraalwater drinken.  Aan het sapvasten kunnen één of meerdere dagen van theevasten voorafgaan. 

Vasten in 4 blokken van 3 dagen

Drie dagen sapvasten

Drie dagen sapvasten en appel.  De appel wordt met de schil gegeten, goed gekauwd en ingespeekseld.  Men eet zoveel appelen tot men een verzadigd gevoel heeft.  Door het langzame kauwen zal dit al vrij snel zijn.

Drie dagen sapvasten, appel en een kommetje havervlokken.  Aan de havervlokken kan men een beetje biogarde en vïlli toevoegen.

Drie dagen sapvasten, appel, een kommetje havervlokken en een lichte maaltijd van licht verteerbaar graan (geen tarwe of rogge) met kort gekookte groenten of rauwkost.

Reinigingskuur

Een reinigingskuur wordt geadviseerd als voorkuur, wanneer vasten niet verantwoord is of wanneer de mogelijkheden voor vasten er niet zijn (wanneer men zich niet vrij kan maken).

Tijdens het reinigingsdieet wordt sobere voeding (fruit, gekookte of rauwe groenten, granen) gebruikt in kleine hoeveelheden en worden alle genotsmiddelen weggelaten.  De hele dag door wordt er kruidenthee en bronwater gedronken.  Eén dag per week kan men theevasten, sapvasten of een fruitdag houden.

De kracht van de Mayr-kuur is het intensieve proces van het grondig leren kauwen, voldoende drinken en bewegen, het zelfgenererend vermogen van het lichaam wordt geactiveerd en het verouderingsproces in het lichaam vertraagt.  De Mayr-kuur is één van de effectiefste en natuurlijkste manieren om gezond oud te worden.

Zoals eerder gezegd is het aangewezen de Mayr-kuur te volgen onder begeleiding van een Mayr-arts, maar met één dag sapvasten en beter kauwen kunt u nu alvast beginnen.

 

00:15 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-01-07

Verzuring

Veel Amerikanen volgen een verzurend dieet waardoor ze te kampen krijgen met overgewicht, maar ook in de westerse wereld zijn er steeds meer mensen die te zwaar zijn.  De makkelijkste en meest betrouwbare manier om je pH-waarde te meten is via het speeksel.  Een klein beetje speeksel op een strip is een goedkope en makkelijke manier om verzuring te meten. 

Onder zuren verstaat men stoffen die waterstofionen leveren, terwijl basen stoffen zijn die waterstofionen opnemen.  Een pH-waarde van 7 is neutraal, een pH-waarde kleiner dan 7 geeft een zuur milieu aan en een pH-waarde groter dan 7 een alkalisch of basisch milieu.  Om een voorbeeld te geven, maagzuur heeft een pH-waarde van 2.

Het is van groot belang dat de pH-waarde in ons bloed stabiel blijft, een pH-waarde van 7,2 in plaats van 7,4 heeft de dood tot gevolg.  Gelukkig kent ons lichaam veel manieren om een afwijkende pH te voorkomen waarbij de longen en de nieren een belangrijke rol spelen.  Maar ook voeding speelt een belangrijke rol om een goed zuur/base evenwicht.  Mineralen als calcium, magnesium, kalium en natrium fungeren als zuurbuffers.  In een gezond lichaam zijn de lichaamscellen alkalisch, in een ziek lichaam zuur.  Hoe zuurder onze lichaamscellen hoe zieker we zijn, lichaamscellen sterven af bij een pH-waarde van 3,5.  Onze lichamen produceren zuur als gevolg van een normaal metabolisme, dit dient in evenwicht gebracht te worden met alkalische mineralen die we binnen krijgen via onze voeding.  Voedsel kan zuurvormend of basevormend zijn, afhankelijk van de verhouding tussen de mineralen calcium, magnesium, kalium en natrium enerzijds en de mineralen fosfor, zwavel en chloor anderzijds.

Normaal gesproken gebeurt het neutraliseren van zuren door de mineralen uit onze voeding, wanneer we te weinig mineralen binnen krijgen worden deze uit onze eigen mineralendepots gehaald: tanden, beenderen, nagels, enz.  Wanneer de verzuring lang aanhoudt kunnen er haaruitval, kaalheid, futloosheid en andere welvaartsziekten ontstaan.  De grootste verzuurders van ons lichaam zijn onze eet- en leefgewoonten, waarbij vooral zoetigheid, dierlijk vet, frisdranken en negatieve gedachten de grootste boosdoeners zijn.  In onze cultuur krijgen ook vrouwen steeds meer met haarverlies te kampen, en opvallend is dat sommige culturen zoals bosjesmannen, eskimo’s en Indianen tot op hoge leeftijd over hun volle haardos beschikken zolang zij in hun natuurlijke omgeving leven, maar eens zij in de zogenaamde geciviliseerde wereld terechtkomen zij wel met haarverlies geconfronteerd worden.  Haaruitval lijkt vooral samen te gaan met een vergevorderde verzuring en van het lichaam door mineraalarme en zuurrijke voedingsmiddelen en een stressvolle levenswijze.

Groenten

Bijna alle factoren uit de dagelijkse leefomgeving hebben verzuring tot gevolg:

Voeding: vooral dierlijk eiwit, eieren, scherpe kaas, pindanoten, haring, kwark, margarine, suiker en (koolzuurhoudende) frisdranken.

Genotsmiddelen zoals koffie (ook cafeïnevrij), zwarte thee, nicotine, alcohol en andere

drugs.

Stress en negatieve emoties zoals ergernis, woede, jaloezie, gejaagdheid en afgunst.

Electrosmog

Chemische geneesmiddelen

            Overmatig sporten en te weinig beweging

Zuuropbouwende middelen veroorzaken gisting in de dunne darm en vervuiling van de dikke darm, hierdoor ontstaan darmgassen en opzwellingen die zich met de lichaamsvloeistofketen tot organische en anorganische zuren verbinden.  Deze zuren veroorzaken de opbouw van zoutverbindingen die zich als slakken afzetten.

Het kernprobleem van lichaamsverzuring ligt dus bij de voeding, vooral bij de afbraak van dierlijke eiwitten komen zuren vrij welke het lichaam onmiddellijk neutraliseert door oa calcium aan de beenderen te onttrekken.  Eiwitrijke voeding (vlees en kaas) pleegt dus een ernstige aanslag op de kalkvoorraad.

Om het zuur-base evenwicht te behouden zou men 5 keer meer groenten en vruchten moeten eten dan alle andere voedingsmiddelen, en daarvan zou men minstens de helft rauw moeten eten.  Zuur en base zijn elkaars tegenpolen, afzonderlijk zijn deze restwaarden giftig, tezamen neutraliseren ze elkaar.  Een overschot aan zuren levert moeilijkheden op omdat zij enkel door basen onschadelijk gemaakt worden.  Een teveel aan basen levert nooit problemen op, omdat zij zich binden aan het koolzuur wat wij uitademen.  Eigenlijk is het ammoniak dat ontstaat, het nadeel is dat zich bij deze extra eiwitverbranding opnieuw zuren vormen.  Op deze manier komt men dus in een vicieuze cirkel terecht en uiteindelijk plegen zuuroverschotten aanslagen op onze gezondheid.  Ook suikerziekte, jicht en reuma worden door een groot deel door deze verzuring veroorzaakt.  Weefsels raken aangetast, degenereren en functioneren slechter.  Het komt er dus op neer zoveel mogelijk basenrijke voedingsmiddelen te gebruiken.

De laatste 100 jaar is het probleem van verzuring explosief gegroeid: milieuvervuiling, eenzijdige toepassing van kunstmest en gebruik van pesticiden hebben ervoor gezorgd dat onze voedselketen gedurende de laatste eeuw steeds meer verzuurd is geraakt en dit heeft een negatief effect op ons lichaam.  De veranderingen in ons voedingspatroon, verarming van het voedsel en verslechterde eetgewoonten (te veel vlees, vet en suiker, te weinig groenten en fruit) doen de rest.  Hierdoor lijdt het merendeel van de Westerse bevolking aan een verstoorde zuurbalans en heeft hierdoor te kampen met chronisch overgewicht en allerlei gezondheidsproblemen.

In een gezonde voeding zou +/- 80% basevormende en +/- 20% zuurvormende voedingsmiddelen te zijn.  In de Westerse voeding is dit nu +/-60% zuurvormende en +/- 40% basevormende voedingsmiddelen.  Er wordt dus teveel geconcentreerde, calorierijke voeding gegeten met alle beschavingsziekten van dien.  Vlees is sterk verzurend omdat het vlees van de dieren sterk verzuurd is, hun vlees bestaat nl uit bindweefsel dat als stapelplaats voor niet verwerkte zuren wordt beschouwd.  Hun voeding is eiwitrijk en gericht op vetmesten, de dieren leven in gevangenschap en hebben bijna geen beweging zodat er geen ontzuring kan plaatsvinden.

legbatterij

Een gezonde voeding zorgt voor een goed zuur-base evenwicht en kan veel ziekten voorkomen.  Verder zijn er enkele therapieën die als ondersteuning kunnen dienen zoals vasten- of sapkuren, hoge darmspoelingen, kleitherapie, kruidentherapie, relaxatietherapie, podosegmentale reflexologie, enz.

05:54 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gezonde voeding |  Facebook |

16-01-07

Isoflavonen

Herschaalde kopie van Sojabonen

Isoflavonen behoren tot de fytochemicaliën, plantaardige stoffen die geen voedingswaarde bezitten, maar wel gezondheidsbevorderende eigenschappen.  De bekendste isoflavonen zijn genisteïne en daidzaïne.  De beste en makkelijkste manier om ervoor te zorgen isoflavonen binnen te krijgen is door het gebruiken van sojaproducten.  De hoogste gehalten aan isoflavonen werd gevonden in geroosterde sojabonen en tempeh.  Isoflavonen zijn vrij stabiel en worden tijdens normale kookprocessen niet afgebroken. 

Een andere bekende bron van isoflavonen is rode klaver en hop.

De antioxiderende eigenschappen van isoflavonen kunnen vergeleken worden met deze van vitamine E en kunnen het langetermijn risico op kanker door de schade, veroorzaakt door vrije radicalen op het DNA, verminderen. 

Isoflavonen hebben een beschermende invloed bij het voorkomen van hormoonafhankelijke kankers zoals borstkanker, baarmoederkanker en prostaatkanker.  Ze kunnen de werking van oestrogenen verzwakken door zich te binden op de oestrogeen receptorplaatsen.  Sommige risico’s verbonden met een hoog oestrogeengehalte kunnen op deze manier worden verminderd.  Anderzijds kunnen isoflavonen de werking van oestrogenen versterken, bijvoorbeeld wanneer tijdens de menopauze het gehalte van oestrogeen daalt, compenseren de isoflavonen dit zonder zich aan de oestrogeen receptorplaatsen te binden en een zwakke oestrogene werking uit te voeren, met als resultaat een vermindering van de klachten ten gevolge van de menopauze.

Onderzoek heeft verschillende gezondheidsbevorderende eigenschappen aan isoflavonen aangetoond zoals:

Het vermindert de klachten ten gevolge van de menopauze.  Maar de voordelen van soja gaan  verder dan het verminderen van het risico op kanker op lange termijn.  Isoflavonen kunnen opvliegers tijdens de menopauze verminderen en houden de botdensiteit van oudere vrouwen op peil. 

Het vermindert de kans op hart- en vaatziekten omdat ze aderverkalking remmen en het cholesterolgehalte in het bloed verbetert.

Het vermindert de kans op prostaatkanker en onderzoek heeft uitgewezen dat het de kankergroei van de prostaat vermindert wat ertoe leidt dat de kankercellen van de prostaat afsterven. 

Ze verbeteren de botdichtheid en helpen osteoporose te voorkomen.  Ondanks de lage consumptie van zuivelproducten komt osteoporose in China en Japan zelden voor.  In tegenstelling tot oestrogeen dat alleen botontkalking verhindert, spelen isoflavonen een rol in het aanmaken van nieuw beenweefsel.

Studies hebben een duidelijk verband aangetoond tussen de consumptie van isoflavonen en een verminderd risico op borst-, baarmoeder-, prostaat en darmkanker. 

07:07 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Aspartaam

Aspartaam is een kunstmatige zoetstof die bij toeval ttoen men op zoek was naar een geneesmiddel tegen maagzweren) in 1965 in de Verenigde staten werd ontdekt.  Chemisch is het een combinatie van twee gewone aminozuren: asparaginezuur en fenylaline, met aan het fenylaline een methanolgroep.  Feitelijk is aspartaam een mini-eiwit of een dipeptide.  Aspartaam heeft een gemiddelde zoetheid die 150-200 keer zo sterk is als de zoetkracht van gewone suiker.  Een groot verschil tussen aspartaam en andere zoetstoffen is dat het de smaak van fruit en fruitaroma’s fel versterkt.  In kauwgom bv blijft de fruitsmaak veel langer proefbaar wanneer aspartaam wordt gebruikt in plaats van wanneer er suiker wordt gebruikt.  Aspartaam kan in alle producten suiker vervangen, maar na een tijdje verliest het zijn zoetkracht zodat  ze niet onbeperkt houdbaar zijn.  Wanneer er aspartaam in een voedingsmiddel zit, moet dit in de ingrediëntenlijst vermeld staan.  Meestal staat er onder ‘kunstmatige zoetstof’ aspartaam, maar soms wordt de handelsnaam ‘Nutrasweet’ gebruikt, maar ook E951 wijst op de aanwezigheid van aspartaam.

Aspartaam wordt aan een groot deel voedingsproducten toegevoegd, zoals snoep, zoetstoffen, frisdranken, puddingpoeder, ijs, gebak, yoghurt, jam, marmelade, vruchtenmoes, kauwgum en vooral in producten voor diabetici en zelfs in geneesmiddelen zoals antibiotica en hoestsiropen.

In 1981 werd aspartaam door de Amerikaanse Food en Drug Administration onderzocht en veilig bevonden, maar in een recent Italiaans onderzoek is een duidelijk kankerverwekkend effect aangetoond.  Het kankerverwekkend effect zou te maken hebben met de methanol in aspartaam die in het lichaam wordt omgezet in formaldehyde en vervolgens in mierenzuur.  Volgens deskundigen bewijst dit onderzoek dat aspartaam kankerverwekkend is in lage dosissen die vergelijkbaar zijn met wat algemeen toegelaten wordt voor menselijke consumptie.  Maar aspartaam kan voor meer problemen zorgen dan alleen kanker, enkele van de 90 verschillende symptomen die veroorzaakt kunnen worden door aspartaam zijn: hoofdpijn en migraine, duizeligheid, misselijkheid, gevoelloosheid, krampachtige bewegingen van de spieren, gewichtstoename, uitslag, depressie, vermoeidheid, irritatie, hartkloppingen, slapeloosheid, gezichtsproblemen, gehoorverlies, harttrillingen, ademhalingsmoeilijkheden, onrustigheid, onduidelijk spraakvermogen, smaakverlies, oorsuizingen, geheugenverlies en gewrichtspijn.  Volgens artsen en deskundigen die de nadelige effecten bestudeerd hebben kunnen de volgende chronische ziekten teweeggebracht of verergerd worden door het gebruik van aspartaam: hersentumoren, multiple sclerose, epilepsie, CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom) Parkinson, Alzheimer,  verstandelijke achteruitgang, lymfoom, geboortebeschadigingen, fibromygalie (een ziektetoestand die zich manifesteert in het bewegingsapparaat en die gekenmerkt wordt door pijnen en spierstijfheid over het hele lichaam) en suikerziekte.

Het duurde nog tot 1983 dat de zoetstof op de markt werd toegelaten.  Aan het gebruik bleken nogal wat bezwaren verbonden te zijn, zoals het ontstaan van kankergezwellen bij proefdieren, maar aangezien alle onderzoeken betaald werden door het grote concern Monsanto, die Searle had overgenomen, werden negatieve testresultaten uit de publiciteit gehouden.  Nog steeds worden negatieve reacties in publicaties over de zoetstof aspartaam (NutraSweet) van zelfstandige onderzoekers krachtig ontkend door betaalde onderzoekers van Monasanto. 

 

07:02 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-07

Vitaminen

Vitaminen zijn stoffen die in geringe mate in de voedingsstoffen voorkomen, het zijn voedingscomponenten die in tegenstelling tot voedingsstoffen (koolhydraten, vetten en eiwitten) geen energie leveren.  Vitaminen zijn levensnoodzakelijk, we vinden er het Latijnse ‘vita’ in terug, wat leven betekent.  Jammer genoeg zijn we niet in staat om al deze kostbare stoffen zelf aan te maken waardoor we ze uit onze voeding moeten halen.  Daarom is het dan ook belangrijk ervoor te zorgen dat onze voeding evenwichtig en gevarieerd is, waardoor we dan doorgaans voldoende vitaminen op ons bord krijgen om gezond te blijven. 

De vitaminen kan men in 2 groepen onderscheiden: de wateroplosbare vitaminen en de vetoplosbare vitaminen, naargelang zij water- of vetoplosbare stoffen bevatten.  Een teveel aan vitaminen kan in bepaalde gevallen gevaarlijk zijn voor de gezondheid.  Het grootste gevaar voor toxiciteit komt van de vetoplosbare vitaminen, het teveel aan deze vitaminen wordt echter niet door het lichaam uitgescheiden, maar stapelen zich op in de lever en het vetweefsel.  Als algemene regel zou men kunnen zeggen dat een teveel aan wateroplosbare vitaminen minder gevaarlijk is dan overconsumptie van vetoplosbare vitaminen, ze stapelen zich niet op, maar worden uitgescheiden via de urine.  Toch kunnen zeer hoge dosissen wel problemen geven. 

Overconsumptie van vitamine A en D is gevaarlijk, een teveel aan vitamine K en E is minder gevaarlijk.  De inname van zeer hoge dosissen vitamine B6 (pyridoxine) is toxisch, overconsumptie van vitamine B9 (foliumzuur) en van vitamine PP (nicotinezuur, vroeger vitamine B3) is ook toxisch maar in mindere mate.

De meeste wateroplosbare vitaminen worden in een organisme omgezet tot coënzymen die samen met de metabolische enzymen samenwerken om hun biochemische functies uit te voeren.  Vitaminen kunnen ook werkzaam zijn op bepaalde plaatsen direct in het organisme.  Enkele vitaminen krijgen pas in het lichaam hun definitieve vorm, de vorm waarin zij voorkomen noemt men pro-vitaminen.

Er zijn verschillende oorzaken van deficiëntie.  Door een gebrekkige kennis van de basisbestanddelen kan het voorkomen dat de voeding onevenwichtig is.  Sommigen eten enkel wat ze lusten, anderen kiezen de verkeerde voedselbestanddelen of gebruiken een foutieve bereidingsmethode.  Mensen die regelmatig buitenshuis eten, eten dagelijks of bijna dagelijks hetzelfde voedsel waardoor het evenwicht in de voeding wordt verstoord.  Ook fast-food-ketens kunnen best niet te dikwijls bezocht worden.

Vitaminen worden in het spijsverteringskanaal geabsorbeerd.  Als dit kanaal niet in perfecte toestand verkeert zal de opname van het voedsel en dus ook van de vitaminen verminderen en dreigt er gevaar voor vitaminedeficiëntie.

Personen met chronische spijsverteringsproblemen (diarree, darminfecties, leverinsufficiëntie,…) en personen die bepaalde uitgebreide heelkundige ingrepen hebben ondergaan (verwijdering van een groot gedeelte van de darmen of verwijdering van de maag bijvoorbeeld) lopen meer gevaar op vitaminedeficiëntie.  Ook ernstige tandproblemen kunnen verantwoordelijk zijn voor een onvoldoende voedselaanvoer omdat men moeilijkheden ondervindt met kauwen.  Personen bij wie de darmtransit wordt verstoord absorberen te weinig vitaminen.  Ook langdurig gebruik van geneesmiddelen doet de vitamineabsorptie afnemen.

Men heeft vastgesteld dat een evenwichtige voeding slechts 80% van de aanbevolen hoeveelheden vitaminen voorziet.  De technieken die in onze streken worden aangewend om het voedsel te verwerken en bewaren is verantwoordelijk voor 20% van het vitamineverlies.  Ook door het ziften van meel, wat zeer witte bloem geeft, gaat er 2/3 van de vitaminen van groep B verloren.  Door het afromen van melk verdwijnt het merendeel aan vetoplosbare vitaminen.  Door het blancheren van groenten voor zij worden ingevroren zullen bepaalde wateroplosbare vitaminen door het kokende water worden weggewassen.  Koken heeft onvermijdelijk een vitamineverlies tot gevolg, vooral van vitamine B1 en C, daarom geven we de voorkeur aan stomen.  Kant-en-klare gerechten zijn gedeeltelijk verantwoordelijk voor een aanzienlijk vitamineverlies, als compensatie worden hieraan in de meeste landen synthetische vitaminen toegevoegd. 

 groenten

Vitamine A (retinol)

Vitamine A of retinol komt enkel in dierlijke producten voor, provitamine A komt voor in groenten en wordt in de darmen omgezet en dient voor de aanmaak van vitamine A.  Het uitsluitend innemen van provitamine A is voldoende om de behoefte aan vitamine A te dekken.

In de vorm van retinol komt het voor in levertraan van zeevis, olie van zoogdierlevers, boter, melk, kaas en eieren.  In de vorm van pro-vitamine A vindt men het terug in bladgroenten zoals spinazie, sla, broccoli, kolen, in gele groenten (wortelen) en in pigmenten van sommige vruchten zoals abrikozen en sinaasappelen.

Vitamine A is belangrijk voor het zicht (vooral het zicht in het donker), het beschermt en onderhoudt de huid en slijmvliezen.

Onderzoek heeft uitgewezen dat vitaminen een beschermend effect hebben op sommige gevallen van kanker, zo zou er een verband zijn aangetoond tussen vitamine A en long- en maagkanker.  Het voorkomt en behandelt huidproblemen en veroudering van de huid, het verbetert het herstellend vermogen van het lichaam, stimuleert de groei van sterke beenderen, haar, tanden, huid en tandvlees.  Helpt bij een te snel werkende schildklier.

 

Vitamine D (calciferol)

Er bestaan 2 vormen: calciferol of vitamine D3, het is de natuurlijke vorm welke ontstaat wanneer een bestanddeel in de huid met ultraviolette stralen van de zon wordt bestraald, en ergocalciferol of vitamine D2, welke door de farmaceutische industrie wordt aangemaakt.

Voor vitamine D bestaan er 2 bronnen: de voeding en de zon.  Voedingsproducten bevatten echter weinig van deze vitamine, producten die nog het meest vitamine D bevatten zijn; levertraan van bepaalde zeevissen, vette vis, eieren, lever en boter. 

Vitamine D verhoogt de absorptie van calcium en fosfor in de darmen waardoor het calciumgehalte in het bloed stabiel blijft, het verzekert de stevigheid van de beenderen.  Vitamine D is dus een zeer belangrijke vitamine voor de beenderen en beschermt tegen osteoporose.  Deze vitamine kan helpen bij de behandeling van psoriasis, het versterkt het immuunsysteem, kan helpen kanker voorkomen en is noodzakelijk voor sterke tanden en beenderen.

 

Vitamine E (tocoferol)

Vitamine E vindt men terug in talrijke plantaardige en dierlijke producten.  Kiemen van graangewassen, plantaardige olie, bladgroenten, vetten, brood, eieren en lever bevatten veel vitamine E. 

Deze vitamine heeft een anti-oxydatie-effect, het beschermt verschillende stoffen die onmisbaar zijn voor het goed functioneren van de cellen tegen oxydatie (het beschermt dus ook het membraan).  Vitamine E werkt rechtstreeks samen met selenium, het neutraliseert de toxische (en kankerverwekkende) peroxyden en superoxyden.  Maar vitamine E heeft nog andere kwaliteiten, zo zou het vitamine A en provitamine A tegen oxydatie beschermen.  Het verhindert de nitrosamineproductie in de maag en beschermt zodoende tegen kanker en het beschermt de longen tegen nefaste effecten van sommige luchtverontreinigende stoffen.

Vroeger werd vitamine E de vruchtbaarheidsvitamine genoemd omdat een gebrek aan vitamine E het einde betekende van de voortplantingscapaciteit.  Vitamine E beschermt tegen zenuwaandoeningen, het vergroot de weerstand, beschermt tegen hart- en vaatziekten, vermindert PMS-symptomen, behandelt huidproblemen en kaalheid, helpt miskramen voorkomen, helpt als natuurlijke vochtafdrijver en voorkomt verdikt littekenweefsel.

Door het raffineren van bloem voor wit brood gaat er een belangrijke hoeveelheid vitamine E verloren, daarom is het beter volkorenbrood te eten.

 

Vitamine K (phyloquinone)

Vitamine K treft men aan in gewassen zoals bladgroenten en tomaten, in lever, in vlees en in eieren.  De micro-organismen van de (bacteriële) darmflora maken vitamine K aan dat in de bloedbaan terecht komt.

In de lever controleert vitamine K de synthese van verschillende factoren in de bloedstolling zoals het voorkomen van bloedstolsels en speelt ook een belangrijke rol in het voorkomen van bloedingen. 

 

Vitamine C (ascorbinezuur)

Vitamine C komt voor in vruchten, groenten en in sommige eetwaren van dierlijke oorsprong.

Vitamine C vervult een zeer belangrijke taak en neemt deel aan talrijke scheikundige reacties die onmisbaar zijn voor het goed functioneren van het lichaam.  Deze vitamine helpt de integriteit van bepaalde weefsels zoals het bindweefsel en het botweefsel te vrijwaren.  Het is onontbeerlijk voor de genezing van wonden en het bevordert de genezing van brandwonden.  Vitamine C speelt een rol in de absorptie van ijzer in het spijsverteringskanaal en van de fixatie ervan in het bloed.  Ijzer helpt het lichaam zich te verdedigen tegen ziekten, net als vitamine C zelf.  Vitamine C is een anti-oxidant, het houdt beenderen, tanden en geslachtsorganen gezond, is een natuurlijk antihistaminicum (onderdrukt allergische reacties), het kan helpen om onvruchtbaarheid bij de man te bestrijden, het vermindert de duur van verkoudheden en andere virussen.

De behoefte aan vitamine C neemt toe naarmate men meer fysieke inspanningen levert. 

Vitamine C is een wateroplosbare en hittegevoelige vitamine waardoor er tijdens het koken een deel verloren gaat.  Daarom is het beter groenten in zo weinig mogelijk water te koken of te stomen en de schil niet op voorhand te verwijderen (de schil verhindert dat vitamine C in het water oplost en in contact komt met zuurstof uit de omgeving).  Zo verliest een niet geschilde aardappel drie maal minder vitamine C dan een geschilde aardappel.

 

Vitamine B1 (thiamine)

Net zoals alle vitaminen van de B-groep vindt men vitamine B1 vooral in het omhulsel van graanproducten en in biergist.  Ze zijn meestal aanwezig in groenten en talrijke voedselbestanddelen van dierlijke oorsprong. 

Vitamine B1 neemt deel aan zeer veel voor het metabolisme onmisbare enzymatische reacties.  Het speelt een belangrijke rol in het koolhydraatmetabolisme en komt tussen in de overdracht van zenuwprikkels.  Vitamine B1 beschermt tegen de gevolgen van alcoholmisbruik, kan helpen bij de behandeling van zenuwstoornissen en bloedarmoede, kan diabetes helpen reguleren indien dit verband houdt met een vitamine B1-tekort, het helpt bij de behandeling van herpesinfecties en helpt suiker omzetten in energie in de spieren.

Wit brood bevat minder vitamine B1 dan ‘grijs’ brood.  Ook een teveel aan suiker kan een gebrek aan vitamine B1 opwekken.  Het gebruik van de microgolfoven vernietigt deze vitamine.

 

Vitamine B2 (riboflavine)

Vitamine B2 komt zeer verspreid voor in de natuur, men treft het aan in het omhulsel van zaden, kiemen van graangewassen, vlees, vis, melk, eieren enz. 

Vitamine B2 komt tussen als coënzym in talrijke enzymatische reacties die dienen om energie te produceren.  Een coënzym is een kleine molecule die aan een enzym is gekoppeld; zonder het coënzym kan het enzym niet werken.  Vitamine B2 is ook belangrijk voor het zicht.  Het helpt bij de stofwisseling van vetten, eiwitten en koolhydraten en bevordert het gezichtsvermogen.  Vitamine B2 bevordert het functioneren van het voortplantingsmechanisme en de atletische prestaties en biedt bescherming tegen bloedarmoede.

Ook hier weer vermindert de hoeveelheid aan vitamine B2 sterk tijdens het rafineren, daarom wordt de bloem in de meeste landen verrijkt met vitamine B2.

 

Vitamine B3 of PP (niacine)

Nicotinezuur (niacine) komt in de meeste voedselbestanddelen voor, ook onze darmbacteriën maken vitamine PP aan, maar dit volstaat niet om de dagelijkse behoefte te dekken. 

Net zoals vele vitaminen uit de B-groep komt vitamine PP tussen in talrijke enzymatische reacties.  Hoge dosissen van deze vitaminen zouden onrechtstreeks de vorming van ‘slechte’ cholesterol verhinderen.  Vitamine PP voorkomt en behandelt schizofrenie, bevordert de celademhaling, haalt energie uit suiker, vet en eiwit, houdt de huid, de zenuwen, de tong en de spijsvertering gezond, is een antioxidant, kan migraine voorkomen en verlaagt de bloeddruk.

Melk en eieren bevatten weinig nicotinezuur, maar zijn rijk aan tryptofaan, een product dat de darmbacteriën kunnen omzetten tot vitamine PP.

 

Vitamine B5 (panthotheenzuur)

In bepaalde landen (VSA en Duitsland) wordt met vitamine B5 nicotinezuur bedoeld, bij ons vitamine B3 of vitamine PP.

Vitamine B5 komt zowel in dierlijke als plantaardige producten voor, in alle levende organismen in het algemeen.  Deze vitamine speelt een rol in de reacties die zorgen voor afbraak van koolhydraten, vetten en aminozuren.  Bij deze reacties komt energie vrij.  Het komt ook tussen in synthesereacties (samenstelling van vetzuren, synthese van sterolen, opbouw van hormonen, van rode bloedcellen, enz.).  Vitamine B5 bevordert de genezing van wonden, helpt het lichaam bij het produceren van energie, vermindert stress, reguleert de weerstand, voorkomt vermoeidheid, verlaagt cholesterol waardoor het bescherming biedt tegen hart- en vaatziekten, kan artritis behandelen en voorkomen, net als kaalheid en grijsheid, bepaalde hormonen kunnen alleen gevormd worden als er voldoende vitamine B5 in het lichaam aanwezig is.

 

Vitamine B6 (pyrioxine)

Vitamine B6 komt net als een groot aantal andere vitaminen uit de B-groep overvloedig voor in gisten en graangewassen.  Ook vlees, orgaanvlees, fruit, groenten, eieren en melk zijn belangrijke vitamine B6 leveranciers. 

Vitamine B6 neemt als coënzym deel aan talrijke enzymatische reacties, door deelname aan het oxaalzuurmetabolisme reduceert vitamine B6 het gevaar voor stenen in de urinewegen.  Het speelt ook een belangrijke rol in het metabolisme van koolhydraten, eiwitten en bloed (vorming van hemoglobine) en vervult een belangrijke taak in het centrale zenuwstelsel en in de huid.  Vitamine B6 zorgt samen met foliumzuur (B9) en vitamine B12 voor de opname van ijzer door het lichaam en is betrokken bij de vorming van rode bloedcellen.  Deze 3 vitaminen zorgen voor een goede werking van het zenuwstelsel en zijn betrokken bij het aminozuurmetabolisme.  Verhoogt de weerstand, helpt suikerziekte reguleren, zorgt voor de opname van eiwitten en vetten, verlicht misselijkheid, helpt huid- en zenuwstoornissen voorkomen, behandelt symptomen van premenstrueel syndroom en de menopauze, vermindert spierspanningen, helpt tegen kanker beschermen.

In de Chinese keuken voegt men een smaakmaker (natriumglutamaat) toe die door bepaalde personen slecht verdragen wordt.  Zij krijgen last van warmte-opwellingen, hoofdpijn en maagpijn, dit syndroom (het Chinees restaurantsyndroom) kan op een tekort van vitamine B6 wijzen.

 

Vitamine H (biotine)

Vitamine H werd vroeger vitamine B8 genoemd. 

Vitamine H is overvloedig aanwezig in gist, chocolade, paddestoelen, bladgroenten, vlees en orgaanvlees.  Een gedeelte van deze vitamine wordt door bacteriën in de darmen aangemaakt.

Net zoals vele andere vitaminen in de B-groep oefent vitamine H een activiteit uit als coënzym en komt het tussen in talrijke enzymatische reacties.  Het speelt een sleutelrol in het metabolisme van suikers en vetten.  Vitamine H voorkomt grijze haren, helpt tegen kaalheid, verlicht diverse vormen van spierpijn, het helpt tegen eczeem, dermatitis en andere huidproblemen.

 

Vitamine B9 (foliumzuur)

Deze vitaminefactor is uit verschillende bestanddelen samengesteld, het zijn alle derivaten van foliumzuur en ze worden ‘folaten’ genoemd.

Vitamine B9 is overvloedig aanwezig in verse bladgroenten vooral bladgroenten met donker blad, oesters, lever, vlees, eieren en kaas. 

Het werkt als coënzym in verschillende enzymatische reacties en in de synthese van nucleïnezuren oa in het DNA.  Het verbetert de melkafscheiding, kan helpen beschermen tegen kanker, verbetert de huid, is een natuurlijke pijnstiller, verbetert de eetlust, geeft baby’s en kinderen bescherming tegen infecties.

 

Vitamine B12 (cobalaminen)

De belangrijkste bronnen van vitamine B12 zijn rundvlees, melk en kaas.  Groenten bevatten geen vitamine B12.

Net zoals andere vitamine uit de B-groep is vitamine B12 onontbeerlijk voor de enzymatische reacties, voor de aanmaak van rode bloedcellen en net zoals foliumzuur (B9) komt vitamine B12 tussen in de synthese van nucleïnezuren (DNA).  Vitamine B12 is noodzakelijk voor het in stand houden van het zenuwstelsel, het verbetert het geheugen en de concentratie, is nodig om vetten, koolhydraten en eiwitten te gebruiken, geeft meer energie, bevrodert de gezonde groei bij kinderen, kan bescherming geven tegen kanker, beschermt tegen allergenen en giftige stoffen.

 

07:05 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-01-07

Kombucha

Herschaalde kopie van Kombucha

Kombucha  wordt een theezwam genoemd, die in Oost-Azië al eeuwen gebruikt wordt omwille van zijn weldoende werking bij oa. stofwisselingsziekten.  Deze ‘zwam’ bezit nl.  een natuurlijk antibiotica. 

De kombuchadrank ontstaat door de inwerking van een schimmel in de vorm van een gelatineachtige, glanzende ‘zwam’ die een symbiose van gistcellen met verschillende bacteriën vormt.  Kombucha ontwikkelt in de drank vooral glucuronzuur, foliumzuur, hyaluronzuur (basissubstantie van het bindweefsel), melkzuur, azijnzuur, usininezuur (heeft een sterke antibacterriële werking dat zelfs sommige virussen kan doden), chrondoitinesulfaat (een belangrijk onderdeel van kraakbeen), mukoitinesulfaat (bouwsteen van het maagslijmvlies en het glasachtig lichaam van het oog) en verschillende vitamines zoals B1, B2, B3, B6 en B12.  Het is vooral het glucuronzuur (dat ook in ons lichaam wordt aangemaakt om te ontgiften) dat een ontgiftende werking op het lichaam heeft.  Glucuronzuur ontstaan in voldoende mate in de gezonde lever en is tot nu toe nauwelijk synthetisch na te bootsen.  In de lever bindt het gifstoffen uit het lichaam en gifstoffen die van buitenaf komen die vervolgens via de gal naar de darm en via de nieren worden afgevoerd.  Gifstoffen die door het glucuronzuur gebonden zijn kunnen niet meer door de darm en de urinewegen geresorbeerd worden, vandaar de ontgiftende functie van Kombucha.  Een gezond lichaam zal in normale omstandigheden voldoende glucuronzuur produceren zodat voldoende ontgifting gewaarborgd is, maar als het lichaam en de leefomgeving een overvloed aan gifstoffen bevat wordt het gevaarlijk.  De steeds zwakker wordende lever kan moeilijk blijven voorzien in voldoende glucuronzuur en een teveel aan gifstoffen is bevorderlijk voor het ontstaan van kanker en andere ziekten.  Het eigen afweersysteem van het lichaam werkt niet meer zo goed.

Het melkzuur heeft een remmende werking op tal van schadelijke bacteriën, vooral op darmbacteriën, en de kombuchadrank heeft een sterk antibiotische werking.  Melkzuur bevordert bovendien de celademing, wat van belang is bij kanker en stralingsschade.  Ook heeft het een zuiverende werking op het kliersysteem, het bevordert de voedselvertering en het neutraliseert urinezuur.

Uit onderzoek is gebleken dat mensen die voor het eerst in hun leven Kombucha hadden gedronken de urine aanzienlijke gifstoffen uit het milieu bevatten: lood, kwik, benzol, caesium, enz.  Van tevoren was vastgesteld dat Kombucha deze gifstoffen niet bevatte.

Kombucha wordt beschouwd als een breed gezondheidsmiddel, heeft een ontslakkende, ontgiftende en antiseptische werking, wordt gebruikt tegen stofwisselingsziekten, darmtraagheid, jicht, arteriosclerose, om nier- en galstenen af te voeren, het verhoogt de immuniteit tegen infectieziekten, heeft een gunstige werking op de darmflora, is werkzaam bij allerlei ontstekingen met of zonder koorts, zoals mond-, slijmvlies-, tong- en amandelontstekingen, bij keelgezwellen en abcessen, bij longaandoeningen, borst- en neusverkoudheden, Kombucha maakt de slijmen los en vloeibaar.  In de Kombucha zitten zeer veel gisten met rechtsdraaiend melkzuur die zeer belangrijk zijn voor de darmen en vele darmproblemen oplossen: verstopping, darmtraagheid, diarree, dysenterie, ontsteking van de dikke en dunne darmslijmvliezen en gasvorming.  In geval van stofwisselingsziekten zoals kanker, reuma, jicht, psoriasis helpt een Kombuchakuur.  Het wordt ook ten zeerste aanbevolen als preventief middel tegen jicht, reuma, artrose, aderverkalking, hoge bloeddruk, trombose, tromboflebitis en oedeem. 

In Rusland en in de Aziatische landen wordt deze drank van oudsher gebruikt als heildrank tegen duizend en één kwalen.  Mensen die de drank regelmatig gebruikten leefden langer en kenden minder ziekten.

Kortom, er worden heel wat heilzame werkingen aan de Kombucha toegeschreven zoals: toename van het energiepeil en stimulatie van het immuunsysteem, het voorkomen en verlichten van kanker, nierproblemen, het beter functioneren van de lever en galblaas, migraine, matiging van het op- en neergaan van de glucosespiegel bij diabetici, sclerose, grauwe staar (cataract) en formaties op het hoornvlies, normaliseren van de bloeddruk en de cholesterolspiegel, verzachten van aders en slagaders en het verbeteren van de bloedsomloop, onstekingen van de dikke en dunne darm, mutiple sclerose, artritis en reumatisch pijnen, algemene spierkrampen en –pijnen, jicht (door de uitscheiding van urinezuur), candida (met herkolonisatie door heilzame gistsoorten), huidproblemen zoals psoriasis, eczeem, acne, tropenzwering, uitslag en steenpuisten, wratten en schimmelinfecties zoals voetschimmel, bronchitis, hoest, astma, voorhoofdsholteontsteking en slijmvorming, allergieën, menstruatie- en problemen met de menopauze, reductie van oedeem en gezwollen benen, constipatie, zuivert het lichaam van chemicaliën, pesticiden en andere schadelijke stoffen, impotentie, slapeloosheid, gevoeligheid van koude in de winter en warmte in de zomer, ongerustheid en spanning.

Gelukkig heb ik zelf al deze kwalen niet, maar wat mij vooral opviel toen ik Kombucha begon te drinken was dat ik me een stuk energieker voelde.  Ik ken nog mensen die zich beter voelden na het drinken van Kombuchathee, maar dan waren er weer anderen (1 persoon eigenlijk) die geen verschil merkten.  Ik zou zeggen: niet proberen, niet hebben.

Kombucha is te koop in natuurwinkels en bij Delhaize (Carpe diem), maar je kan het ook zelf maken als je de 'zwam' hebt.  Bij aankoop van de zwam krijg je de volledige beschrijving van hoe je de thee moet klaarmaken. 

 

08:33 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (116) |  Facebook |

12-01-07

Vermoeidheid

Vermoeidheid is één van de meest voorkomende kwalen.  Er zijn tal van oorzaken, maar ook voedingsgewoonten spelen hierbij een belangrijke rol.

 

Het gevoel dat je wel zou willen, maar niet meer kunt, vele mensen hebben er last van.  Ongeveer 1/3 van de mensen die hun huisarts opzoeken hebben last van vermoedheid.  Vermoeidheid is een vage en lastige klacht omdat er vaak weinig aanknopingspunten zijn.  In vele gevallen is het een normaal verschijnsel, bijvoorbeeld na een dag hard werken of een lange fietstocht en een dergelijke vermoeidheid verdwijnt dan ook na een goede nachtrust.  Maar soms is vermoeidheid abnormaal.  Let eens op de volgende symptomen:

U bent ’s morgens nog moe bij het opstaan.

U slaapt de hele nacht en bent ’s ochtends toch niet uitgerust, u blijft moe en loom.

Het kost u moeite uw gewone werk te doen.

U bent niet in staat minder prettige taken aan te pakken.

Vermoeidheid die weken of zelfs maanden aanhoudt is een teken dat er iets niet in orde is.

 

Er kunnen verschillende redenen zijn van aanhoudende vermoeidheid: onvolwaardige voeding, onvoldoende rust en slaap, een slechte conditie, bloedarmoede, een gebrek aan zuurstof, een te lage bloeddruk, een te traag werkende schildklier,...  Daarom is een goed lichamelijk onderzoek belangrijk om de juiste oorzaak te vinden.  Vooral wanneer de vermoeidheid gepaard gaat met aanhoudend hoesten, pijn, diarree, vermagering en aanhoudende koorts is het aangewezen een arts te raadplegen.

 

Door altijd geraffineerde producten te eten kan er een gebrek ontstaan aan belangrijke vitaminen en mineralen.  Verschillende van deze vitaminen noemt men anti-stress vitaminen, en deze zijn vooral te vinden in tarwekiemen, het gedeelte dat verwijderd wordt tijdens het raffineren.  Kies dus bij voorkeur ongeraffineerde voeding zoals bruin brood, volkoren pasta, volle rijst, zo nodig aangevuld met voedingssupplementen rijk aan vitaminen en mineralen.  Een energieleverancier bij uitstek is zongerijpt fruit.

Ook een gebrek aan glucose in het bloed heeft een invloed op hoe fit we ons voelen.  Wanneer de bloedsuikerspiegel te laag is voelen we ons moe en lusteloos.  Dit kan verschillende oorzaken hebben zoals stress of alcoholisme, maar ook een overmatige suikerconsumptie.  Vermijd daarom koolhydraten die snel door het lichaam worden opgenomen zoals suikers, wit meel en witte rijst.  Kies voor complexe koolhydraten die de omzetting naar glucose vertragen zoals volkorenproducten, zilvervliesrijst en groenten.

Een voortdurend te traag werkende schilklier kan ook tot vermoeidheid leiden, en ook hieraan kunnen onze voedingsgewoonten verhelpen.  De schilklier heeft namelijk dagelijks 150 tot 300 microgram jodium nodig, dit vindt men in zeevis en zeewiersoorten zoals kelp.  Ook aan brood wordt tegenwoordig jodium toegevoegd zodat wie dagelijks enkele sneetjes brood en regelmatig zeevis eet geen gebrek aan jodium zal hebben. 

Wie aan bloedarmoede lijdt heeft last van vermoeidheid.  Mensen met bloedarmoede hebben een bleke huid, bleke lippen en heeft vaak last van koude handen en koude voeten, maar ook duizeligheid en kortademigheid komen voor.  Er zijn verschillende oorzaken van bloedarmoede, maar ze zijn allemaal toe te schrijven aan een tekort aan hemoglobine, de rode bloedkleurstof.  Hierdoor transporteert het bloed minder zuurstof.

De meest voorkomende oorzaak van bloedarmoede is een gebrek aan ijzer, maar ook bloedverlies kan een oorzaak zijn.  Ijzerrijke voeding is: volkorenproducten, vleeswaren, verse groenten en fruit, peulvruchten, noten en zaden.

Mensen met een lage bloeddruk voelen zich ook vaak vermoeid, soms gaat dit gepaard met duizeligheid en zelfs flauwvallen bij het opstaan.  De bloeddruk kan laag zijn door bloedverlies, hart- of nierziekten, medicijngebruik, stress, sportbeoefening, vastenkuren of een verstoorde darmflora.  Ook darom is een goed lichamelijk onderzoek belangrijk.  Dagelijks een glaasje wortel- of bietensap of een glaasje wijn is aan te bevelen bij lage bloeddruk.  Ook rozemarijn en bonenkruid hebben een gunstige werking op een verlaagde bloeddruk.  Om het bacterie-evenwicht in de darmen op peil te houden is het aangewezen volkorenproducten boven geraffineerde producten te verkiezen.  Ook het gebruik van producten die door melkzure gisting zijn bereid zijn nuttig voor de darmflora.  Verder hebben pollenpreparaten (stuifmeel) en ginseng een bloeddrukverhogend effect.

Zorg ook voor voldoende nachtrust, en ga indien mogelijk altijd rond hetzelfde uur slapen.  Luister naar uw lichaam en blijf niet op wanneer je lichaam om slaap vraagt.

 

08:02 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-01-07

Slapeloosheid

Tijdens een goede nachtrust krijgt ons lichaam niet alleen de mogelijkheid uit te rusten en nieuwe energie op te doen, ook onze geest komt tot rust.  De slaap is een periode waarin ons bewustzijn tijdelijk verlaagd is.  De hersenactiviteit tijdens de slaap verandert.  Zo zijn er momenten van verhoogde elektrische hersenactiviteit, de REM-slaap genoemd.  Tijdens de REM-slaap worden hartslag en ademhaling onregelmatig,trekt de maag samen en dromen we.  Een gezonde afwisseling van REM-slaap en non-REM-slaap zijn belangrijk voor een goede nachtrust.  Reguliere geneesmiddelen onderdrukken vaak de REM-slaap waardoor we wel in een diepe slaap vallen maar ’s ochtends toch niet uitgerust wakker worden.
Slapen

 

Wanneer we gedurende langere tijd te weinig slapen zijn we snel geïrriteerd, krijgen we last van hoofdpijn, zien we wazig, en hebben we concentratiestoornissen en minder weerstand.  Langdurige slapeloosheid kan diep ingrijpen in iemands leven, het kan iemand tot een lichamelijk wrak maken: hoofdpijn, gebrekkige concentratie, rugpijn, gebrek aan eetlust,  weinig of geen energie,… 

 

Wat de slaap kan verhinderen:

Laat in de avond zware maaltijden nuttigen kan de slaap verhinderen.  ’s Nachts verloopt de spijsvertering erg traag.  Eet de avondmaaltijd liefst zo vroeg mogelijk en vermijd op een laat tijdstip voornamelijk vette en eiwitrijke maaltijden met veel vlees.  Maar met een hongerige maag naar bed gaan is dan ook weer niet bevorderlijk voor de slaap.

Vermijd koffie, thee, cola omdat deze dranken een opwekkende en stimulerende werking hebben.  Cafeïne werkt nog zo’n 2 tot 4 uur nadat ze werd ingenomen, daarna neemt het effect langzaam af.  Ook cacao of chocolade werkt opwekkend en wordt dus ook best vermeden vlak voor het slapengaan. 

Ook sommige pijnstillers bevatten cafeïne (zie bijsluiter) en kunnen best niet meer ’s avonds ingenomen worden.

Een alcoholisch drankje voor het slapengaan kan helpen om makkelijker in slaap te geraken, maar maar van teveel alcohol wordt u ’s nachts vaker wakker en bent u ’s ochtends nog moe omdat u hierdoor minder diep slaapt.

Ook mensen met een te hoog lichaamsgewicht slapen slechter omdat overgewicht problemen met de ademhaling kan veroorzaken.

Rokers hebben in het algemeen ook meer moeite om in slaap te vallen dan niet-rokers.

Een middagdutje kan deugd doen, maar het kan ook verhinderen dat u ’s avonds in slaap valt.

Een kleine wandeling voor het slapengaan kan de slaap bevorderen, maar zware fysieke inspanningen hebben dan weer het omgekeerde effect.  Mensen die ’s avonds nog joggen of klussen vlak voor ze naar bed gaan raken moeilijker in slaap omdat deze inspanningen het lichaam zodanig activeren dat de slaap nog uren kan uitblijven.

Laat op de avond een spannend boek lezen of naar een bloedstollende film kijken is niet bevorderend voor een goede nachtrust.  Probeer je geest te ontspannen voor je naar bed gaat door naar zachte muziek te luisteren, aan yoga te doen, een kleine wandeling te maken of wat lichte literatuur te lezen. 

 

Wat de slaap bevordert:

Koolhydraatrijke maaltijden (vooral volkoren graanproducten) werken meer rustgevend dan eiwitrijke maaltijden.  Niet geraffineerde graanproducten bevatten namelijk L-tryptofaan, een aminozuur dat in ons lichaam wordt omgezet tot serotonine, een stofje dat de hersenen meedeelt dat het tijd is om te slapen.  Een tekort aan serotonine heeft een grote invloed op onze stemming, we voelen ons neerslachtig, onze eetlust neemt af en we slapen slecht.

Al generaties lang staat een glas warme melk met wat honing bekend als een probaat middel om te slapen.  Ook melk bevat nl L-tryptofaan.

In plaats van koffie of thee kan men ’s avonds beter kruidenthee drinken, vooral van planten die een rustgevend effect hebben zoals: citroenmelisse, valeriaan, hop, passiebloem en kamille.  Een thee van één of meerdere van deze planten bevordert de slaap.  Drink hiervan ’s avonds 1 à 2 kopjes gezoet met wat honing.

Ook ontspanningsoefeningen kunnen de slaap bevorderen.  Doe aan yoga of probeer het volgende uit: ga op uw rug liggen, span de spieren van uw armen gedurende een paar seconden volledig, laat daarna los.  Doe dan hetzelfde met de spieren van handen, buik, benen, tenen en gezicht.

Een warm bad of een warm voetbad heeft een kalmerende werking.  Voeg aan het badwater eventueel enkele druppels etherische olie van melisse, valeriaan of lavendel.

Ook wat etherische olie van lavendel in de slaapkamer stomen kan de slaap bevorderen.

Zorg voor een goede slaapkamertemperatuur: een slaapkamer mag niet te warm, maar ook niet te koud zijn, en zorg voor voldoende verluchting.  Ook te warme of te koude voeten kunnen het in slaap vallen verhinderen.

08:31 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-01-07

Prostaatklachten

Veel mannen hebben er last van, weinigen durven het te bekennen.  Zonde eigenlijk, want er zijn zoveel natuurlijke middelen die de klachten kunnen verminderen en zelfs kunnen genezen. 

 

De prostaat of voorstanderklier is een walnootvormig orgaan dat onder de blaas rond de urineleider gelegen is.  Deze klier maakt vocht aan dat ervoor zorgt dat de zaadcellen buiten het lichaam van de man langer actief en in leven blijven.  Dit vocht is melkachtig van kleur.

 

Bij maar liefst 60% van de westerse mannen van boven de vijftig komt prostaatvergroting voor.  De voornaamste verschijnselen zijn vaak moeten plassen en nadruppelen.

Bent u een man van boven de 50, stel jezelf dan volgende vragen:

Is uw urinestraal zwakker geworden in vergelijking met vroeger?

Merkt u dat tijdens het plassen de straal enkele malen stopt en opnieuw start?

Moet u meer dan twee keer per nacht uit uw bed om te plassen?

Hebt u het gevoel dat u uw blaas niet kan leegplassen?

Komt het voor dat u binnen twee uur nadat u geplast hebt opnieuw naar het toilet moet?

Hebt u moeite om het plassen uit te stellen?

Moet u vaak persen om uw blaas op gang te brengen?

Indien u 1 of meer vragen met ja hebt beantwoord is het raadzaam met uw arts te praten.  De oorzaak kan een goedaardige vergroting van de prostaat zijn, maar het zou ook kunnen dat u een prostaatontsteking of een gezwel hebt.  Medisch onderzoek kan hierover uitsluitsel geven.

 

De belangrijkste reden waarom een prostaatvergroting voor deze ongemakken zorgt is omdat het om de urinebuis heen ligt.  Elke zwelling van de prostaat zorgt ervoor dat de urinebuis min of meer wordt dichtgeknepen.  Een mogelijke oorzaak van prostaatvergroting is het veranderende hormoonevenwicht, vanaf het 40ste levensjaar produceren mannen minder mannelijke hormonen.

Maar dit is niet de enige oorzaak.  Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen uit het Middelandse Zeegebeid en uit Oost-Azië er aanzienlijk minder last van hebben dan mannen uit West-Europa en Noord-Amerika.  Hetzelfde geldt voor prostaatkanker.  De oorzaak ligt niet in de genen, maar in de voedingsgewoonten.  Volgens deskundigen blijken in onze westerse voeding bepaalde prostaatbeschermende stoffen te ontbreken die wel aanwezig zijn in de Mediterrane en Oost-Aziatische keuken.  Daar eet men bijvoorbeeld volop sojaproducten, olijfolie, verse vruchten en groenten, vis, schaal- en schelpdieren. 

Van sojaproducten is bekend dat ze rijk zijn aan isoflavonen en dat deze stoffen tumor- en ontstekingsremmend werken.  Vis, schaal- en schelpdieren bevatten dan weer flink wat zink, een mineraal dat heel belangrijk is voor de prostaat.  In de prostaat en in de zaadvloeistof is de hoogste concentratie van zink te vinden.

 

Enkel adviezen om de prostaat gezond te houden:

Zet regelmatig sojaproducten (sojakiemen, tofu, sojasaus, sojaolie, tempeh,…) op het menu.

Zorg dat uw voeding rijk is aan vitaminen en mineralen, voornamelijk zink is belangrijk voor een gezonde prostaat.

Wees matig met dierlijke en verzadigde vetten, en vervang deze zoveel mogelijk door (bij voorkeur koudgeperste) plantaardige oliën.

Eet minstens 5 porties groenten en fruit per dag, onderzoek heeft aangetoont dat dit nuttig blijkt om prostaatkanker te voorkomen.  Voornamelijk tomaten, pompelmoes en watermeloenen omdat deze rijk zijn aan lycopenen, een antioxidant die de kans op prostaatkanker verkleint.

Wees matig met koffie, zwarte thee, koolzuurhoudende en alcoholische dranken en vermijd scherpe specerijen.

Eet regelmatig pompoenpitten, ze verminderen prostaatklachten.

Beweeg regelmatig, mannen die een zittend leven leiden hebben meer kans op prostaataandoeningen.

 

Prostaatkanker bij de man is gerelateerd aan borstkanker bij vrouwen, dus bovenstaande adviezen kunnen ook borstkanker bij vrouwen helpen voorkomen.

01:18 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-12-06

Ayurveda

Ayurveda betekent wetenschap van het leven en wordt beschouwd als het oudste en meest volledige medische systeem in de wereld.  De wortels van de Ayurveda liggen in de oude Indiase beschaving en de hindoe filosofie en heeft een belangrijke invloed gehad op alle andere Oosterse medische systemen.    De Ayurveda wordt in heel India toegepast en is door de Wereld Gezondheidsorganisatie erkend.

Het belangrijkste doel van de Ayurveda is niet ziekten genezen, maar het bereiken van een lang en gezond leven zonder ziekte of lijden en het ten volle benutten van alle geestelijke vermogens door  vergroting van het bewustzijn en het verkrijgen van een breed spiritueel blikveld.  Vrij vertaald betekent gezondheid ‘orde’ en ziekte ‘wanorde’.  Tussen orde en wanorde heerst er in ons lichaam een voortdurende wisselwerking.  Ons lichaam kan pas gezond zijn wanneer iemand de wanorde in zijn lichaam waarneemt en herstelt.  Alle lichamelijke en geestelijke functies worden gestuurd door de drie levensenergieën (dosha’s): pitta, vata en kapha.  Iemand is pas gezond wanneer er tussen deze drie energieën een evenwicht is.  De Ayurveda kent 3 oorzaken die het evenwicht tussen de levensenergieën verstoren:

  • Onze zintuigen zijn overbelast door lawaai, drukte, verkeerde voeding, te weinig (nacht)rust of ontspanning, dagelijkse sleur.
  • We gebruiken onze geest en ons verstand op de verkeerde manier door onszelf met negatieve gedachten te kwellen, doordat we te hoge verwachtingen hebben en signalen die ons lichaam doorgeven negeren.
  • We negeren de invloed van de tijd (dag en nacht, seizoenen), van onze leeftijd en van onze voeding.

Een verstoring van het evenwicht heeft een negatieve invloed op ons lichaam.  Door de juiste maatregelen te treffen, zoals het nemen van voldoende (nacht)rust, ontspanning, overschakelen op een andere levensinstelling en een gezonde voeding kunnen we de zelfgenezende kracht van ons lichaam herstellen.

In de Ayurveda is het dus de bedoeling gezond te blijven.  De twee pijlers zijn het voorkomen van ziekten en het versterken van de lichamelijke en geestelijke zelfherstellende krachten.  Ieder mens is daartoe in staat, tot deze gezonde levenswijze behoren: goede voeding, zelfkennis, bewustzijnsverruiming en respect voor de natuurwetten.  Wanneer het innerlijke evenwicht uit balans is, staat niet meer de preventie, maar het genezen centraal.

 

Volgens de Auyrveda bestaat alles in het universum (ook de mens) uit energie (prahna), we zijn een bundeling van vibrerende energie die voortdurend aan verandering onderhevig is.  We zouden dus zo moeten leven dat deze energetische veranderingen voor ons positief uitdraaien, dus moeten we onze energiebalans goed in de gaten houden. 

Het leven is volgens de Ayurveda een eenheid van lichaam, geest en zintuigen.  De zin van het leven bestaat uit deugd, volledigheid, vreugde en verlossing, dit alles is echter enkel mogelijk wanneer lichaam en geest gezond zijn en de dosha’s met elkaar in balans zijn.  Geluk betekent volgens de Ayurveda geen psychische problemen hebben, beschikken over jeugd, kracht, potentie, kennis en goed functioneren van de zintuigen. 

 

De vijf elementen

Volgens de Ayurveda bestaat alles in het universum uit 5 elementen (mahabhuta’s): ruimte (of ether), lucht, vuur, water en aarde.  De samenstelling van deze vijf elementen bepaalt bij elk individu zijn unieke karakter.  De vijf elementen bepalen de bijzonderheden van het lichaam, de zwakke en sterke punten. 

  • Ruimte betekent zoveel als het ontbreken van enige weerstand.  De karakteristieke eigenschappen zijn: week, licht, glad en fijn.
  • Lucht betekent beweging, uitdijing.  De karakteristieke eigenschappen zijn: licht, fijn, helder en ruw.
  • Vuur betekent hitte.  De karakteristieke eigenschappen zijn: heet, subtiel, licht, ruw, helder, droog, scherp en fijn.
  • Water betekent vloeibaarheid.  Karakteristieke eigenschappen zijn: vloeibaar, koel, zwaar, stomp, week, slijmerig, gelatineus en beweeglijk.
  • Aarde betekent vastheid, stabiliteit en vorm.  De karakteristieke eigenschappen zijn: zwaar, ruw, hard, traag, stabiel, stomp, dicht en grof.

 

De mahabhuta’s bestaan uit de volgende kwaliteiten: gehoor (sapta), tastzin (sparasa), zicht (hopa), smaak (java) en reuk (ganha).  Met onze vijf zintuigen nemen we deze 5 elementen waar.  Ze verhouding tot elkaar als volgt: ruimte en gehoor, lucht en tastzin, vuur en zicht, water en smaak en aarde en reuk.  De vijf elementen worden ook met verschillende delen of functies van het lichaam in verband gebracht, zo correspondeert ruimte met de lichaamsholtes (mond, neusgaten, kostkas, buikholte, luchtwegen en cellen), behoort lucht bij de bewegingen van spieren, hartslag, het uitzetten en inkrimpen van longen en darmen.  Vuur is verantwoordelijk voor de werking van enzymen en houdt de stofwisseling op gang.  Water is terug te vinden in het bloed, speeksel, in de spijsverteringssappen, de slijmvliezen en de celvloeistof.  Aarde staat bij de mens voor vaste structuren zoals botten, nagels, tanden, spieren, kraakbeen, pezen, huid en haar.

 

De drie dosha’s

Ieder mens heeft een unieke constitutie die door de balans van de drie dosha’s wordt bepaald.  Dit zijn de belangrijkste factoren die het organisme maken tot wat het is en heersen over onze lichamelijke toestand en functioneren.  De tridosha’s zijn af te leiden uit de vijf elementen, lucht en ruimte vormen vata, vuur en water geven pitta, water en aarde vormen kapha.  Voor onze gezondheid is het van belang dat de drie dosha’s in evenwicht zijn, alleen dan verlenen ze ons kracht, goed functionerende organen en een lang leven.  Als de balans verstoort is krijgen worden we ziek.  De dosha’s zijn niet alleen verantwoordelijk voor onze constitutie, maar ook voor ons temperament, onze haarkleur, onze lichaamslengte enz. 

  • Het vata-type heeft een gering gewicht, een lichte lichaamsbouw, is beweeglijk, heeft kleine, donkere ogen en zachte wimpers, kleine tanden en gemakkelijk last van cariës.  Het vata-type heeft fijn haar, tengere handen en een gevoelige huid met neiging naar droge huid.  Bijt vaak op de nagels en deze scheuren ook makkelijk.  Ze hebben een onregelmatige honger en onregelmatige spijsvertering waarbij obstipatie regelmatig voorkomt.  Ze hebben een voorkeur voor warm eten, zoete, zure, scherpe en verwarmende spijzen.  Ze hebben de neiging tot krampen en tot een lichte onderbroken slaap.  Ze houden van vochtige warmte en hebben een afkeer van koud, winderig weer.  Het vata-type is vlug van begrip en heeft een goed korte termijngeheugen.  Ze neigen naar onrust, nervositeit, desoriëntatie en besluiteloosheid.  Ze zijn levendig, vol ideeën, welbespraakt, speels, artistiek en reizen graag.  Ze zijn geneigd tot muzikale en artistieke beroepen.
  • Het pitta-type heeft een middelzware lichaamsbouw, is slank maar gespierd en hebben zachte en soepele gewrichten.  Ze hebben fonkelende ogen en middelgrote tanden met een scherpe bijtrand.  Hun haar is zacht en dun, lichtgekleurd of rossig.  Ze hebben welgevormde handen en een soepele huid met neiging tot zomersproeten of moedervlekken.  Ze hebben een goede doorbloeding, een sterke honger en goede spijsvertering.  Ze kunnen slecht maaltijden overslaan en hebben af en toe last van diarree.  Ze hebben een voorkeur voor koude spijzen en koele dranken en voor zoete, bitteren en samentrekkende spijzen.  Ze slapen goed en hebben een goede warmtehuishouding maar met de neiging tot sterk transpireren.  Ze hebben een afkeur van warmte en wassen zich liever met koud water.  Het pitta-type is kritisch, werkt systematisch en georganiseerd, is wilskrachtig, verantwoordelijk, ondernemend en moedig.  Ze neigen ook naar ongeduldheid, woede en intolerantie.  Ze zijn vlug opgewonden, vurig en gemotiveerd.  Ze hebben een goed optisch opmerkingsvermogen en streven leidinggevende posities na.
  • Het kapha-type heeft een stabiele en zware lichaamsbouw.  Ze zijn sterk en hebben een groot uithoudingsvermogen, elastische lichaamsweefsels en krachtige musculatuur, botten en gewrichten.  Ze hebben grote ogen, grote tanden, sterk en eerder donker haar en grote, krachtige handen.  Hun huid is eerder glad en vet.  Ze hebben een gering hongergevoel en trage spijsvertering en hebben relatief weinig voedsel nodig.  Ze kunnen genieten van een diepe en lange slaap en hebben een voorkeur voor droge warmte.  Ze zijn langzaam van begrip, maar hebben een goed lange termijngeheugen.  Hun beslissingen nemen ze bedachtzaam.  Het kapha-type pakt de dingen methodisch en langzaam aan, maar is zeer grondig.  Ze zijn zachtmoedig, vrijgevig en heeft oog voor het wezenlijke.  Ze bewegen rustig, zijn standvastig, ze spreken weinig en rustig.  Meestal kiezen ze voor een praktisch beroep.

Vanaf de geboorte staan de drie dosha’s in ieder mens in een karakteristieke verhouding tot elkaar.  Bij elk type overheerst één van de drie dosha’s, maar soms zijn er ook twee sterk vertegenwoordigd.  Er zijn 4 mengggroepen: vata-pitta, pitta-kapha, vata-kapha en vata-pitta-kapha.  Een gelijke inbreng van de drie dosha’s komt zelden voor. 

 

  • Symptomen van een te sterke vata zijn: ruwe, droge, donkere huid, gewichtsverlies, beverigheid, een sterk verlangen naar warmte en hete spijzen en dranken, rusteloosheid, slapeloosheid, angst, krachteloosheid en toegenomen stoelgang.  Symptomen van een te zwakke vata zijn: moeheid, uitputting, kortademigheid, concentratieproblemen.Oorzaken van een verstoorde vata zijn: excessieve lichamelijke en geestelijke inspanningen, mateloze consumptie, te lang vasten, onregelmatig eten, te veel en te luid spreken, grote vrees of ongerustheid, grote druk, stress, laat in de nacht wakker worden.  Globaal genomen kunnen we stellen dat vata in de avond- en nachtelijke uren en op oudere leeftijd toeneemt.
  • Symptomen van een te sterke pitta zijn: brandende gevoelens, krachteloosheid, huidaandoeningen, sterk transpireren, prikkelbaarheid.  Symptomen van een te zwakke pitta zijn: vale huid, gevoel het koud te hebben, spijverteringsstoornissen.Oorzaken van een verstoorde pitta zijn boosheid, angst, ongerustheid, lichamelijke inspanning, onvoldoende vertering, zuurvorming, consumptie van zeer bittere, zure, zoute en droge stoffen, te lang in de zon of hitte vertoeven.  Over het algemeen neemt pitta toe in de zomer en de herfst, op de middag en middernacht en op middelbare leeftijd.
  • Symptomen van een te sterke kapha zijn: vermoeidheid, overgewicht, zwakke gewrichten, traagheid, depressie.  Symptomen van een te zwakke kapha zijn; dorst, zwakke gewrichten, slapeloosheid, hol gevoel in de buikstreek.Symptomen van een verstoring van kapha zijn gebrek aan lichamelijke activiteit, slapen overdag, bovenmatige consumptie van zoete, zure, zoute, vette of zeer zware voedingsmiddelen.  Kapha neemt toe in de lente en in de winter, ’s ochtends, direct na de maaltijden en tijdens de jeugd. 

 De drie guna’s

Zoals de drie dosha’s de bouwstenen vormen voor onze lichamelijke toestand, zo zijn de drie guna’s de bepalende eigenschappen voor onze geest.  Ze worden bepaald door de dominantie van één van de drie guna’s.  Bij alle mensen is er een mengeling, maar de dominante guna bepaald ons psychisch gestel als een sattva-, rajas- of tamasconstitutie.  Net als bij de dosha’s zorgt evenwicht bij de guna’s voor een gezonde geest.  Guna’s die uit evenwicht geraken kunnen voor allerlei mentale problemen zorgen.  Alleen rajas en tamas kunnen uit evenwicht raken door bijvoorbeeld stress of negatieve eigenschappen.  De guna sattva is zuiver en kan niet uit balans worden gebracht.

  • De aanwezigheid van sattva is noodzakelijk voor het functioneren van onze zintuigen en het is verantwoordelijk voor het verwerven van kennis.  Een van de kenmerken van een dominerende sattva is het onvermogen om te liegen.  Mensen van het sattva-type kunnen dus niet liegen, ze zijn onbaatzuchtig en medelevend, ze werken hard en belangeloos om anderen te helpen.  Het fysieke gestel van het sattva-type wordt meestal mede bepaald door een kapha-dosha ofwel als dominante dosha, ofwel in combinatie met andere dosha’s. 
  • Rajas is de actiefste van de drie guna’s, eigenschappen zijn begeerte, wensen, ambitie en onstandvastigheid.  Mensen van dit type zijn prikkelbaar.  Deze mensen hebben een zakelijk instinct , ze kunnen goed de sterke en de zwakke kanten van anderen inschatten.  Dit type mens is intelligent maar kan slecht weerstand bieden aan de verleidingen des levens.  Het rajas-type wordt door pitta gedomineerd en heeft een pitta-element in zijn persoonlijkheid.
  • De belangrijkste eigenschappen van tamas zijn ernst en weerstand.  Vermindering van het waarnemingsvermogen en van de geestelijke activiteit zijn net als waanvoorstellingen, luiheid en slaperigheid zijn in het tamas-type terug te vinden.  Routine en werken volgens een vast schema zijn niet aan dit type besteed.  Ze geven de voorkeur aan een gemakkelijk en ontspannen leven en gaan spanningen en onenigheid uit de weg.  Ondanks dat het tamas-type het sterkst verbonden is met de aarde zijn ze onconventioneel en rebels.  Bij hen domineert vata.

 

Agni

Agni is het biologische vuur dat de stofwisseling regelt.  Agni is niet alleen in de mens aanwezig, maar in heel de natuur.  Wanneer agni sterk is wordt voedsel correct verteerd, is hij zwak dan hopen allerlei gifstoffen (ama), hoofdzakelijk uit onverteerde voedseldelen,  zich in het lichaam op en vormen een voedingsbodem voor ziekten.  Planten bevatten agni en kunnen ons hun agni overdragen.  De agni van planten kan dus onze agni voeden.

Ama en agni hebben tegengestelde eigenschappen, ama is koud, nat, zwaar, troebel, onwelriekend en onzuiver terwijl agni heet, droog, licht, helder, welriekend (aromatisch) en zuiver is.  Voor de behandeling van ama is het noodzakelijk agni te vergroten.

Psychologisch is ama het gevolg van het vasthouden van negatieve emoties, ze tasten de mentale agni of helderheid van de geest aan waardoor ook de fysieke agni vermindert.  Onderwerkte ervaringen werken even giftig als onverwerkt voedsel.

Symptomen van ama zijn verlies van smaakgewaarwordingen en eetlust, indigestie, aanslag op de tong, onwelriekende adem, krachtverlies, zwaarte, lethargie en verstoppingen in kanalen en vaten, een onwelriekende lichaamsgeur, urine of ontlasting, een diepe, zware of doffe polsslag, verlies van concentratie en helderhied, depressie, prikkelbaarheid en verstopping van andere dosha’s.

Altijd wanneer er ama is moet men de uitscheiding ervan nastreven alvorens de dosha’s te behandelen.  Een dosha die met ama verbonden is kan men niet direct behandelen.  Eerst moet men dus het lichaam van ama zuiveren.

Ama wordt teruggebracht door planten met een bittere of scherpe smaak.  De bittere smaak die is opgebouwd uit lucht en ether zal de ama van de weefsels en organismen waaraan hij vastzit scheiden.  De smaak stimuleert de katabolische lichaamsprocessen waardoor vreemde stoffen afgebroken worden.  De scherpe smaak, samengesteld uit lucht en vuur, verbrandt en maakt zo een einde aan ama.  Gewoonlijk wordt de bittere smaak in eerste instantie gebruikt om de ontwikkeling van ama een halt toe te roepen en daarna de scherpe smaak die de stofwisseling tot het verteren van ama aanzet en voorkomt dat hij zich opnieuw ontwikkelt. 

 

De zeven Dhatu’s en Ojas

De Ayurveda deelt geneeskrachtige planten in volgens de dhatu’s of de weefsels waarop ze werken.  Het zaad of het voortplantingsweefsel is de essentie van alle lichaamsweefsels.  De essentie van het zaad wordt Ojas genoemd wat zoveel betekent als ‘dat wat kracht geeft’.  Ojas is dus de essentie van het lichaam, de substantie van alle hormonale afscheidingen en ondersteunt het immuno-apparaat.  Planten zijn net als mensen op dezelfde wijze uit deze dhatu’s samengesteld.

  • Het sap van de plant is haar plasma
  • De hars van de plant is haar bloed
  • Het zachte hout is haar musculatuur
  • De gomhars is haar vet
  • De schors zijn haar beenderen
  • De bladeren zijn haar merg en zenuwstelsel
  • De bloemen en vruchten zijn haar reproducerende weefsels

De dhatu’s van de plant werken op de corresponderende dhatu’s van het menselijk lichaam.

 

De vijf pranha’s

Prahna betekent levenskracht (in de Chinese geneeskunde chi genoemd) en heeft vijf functionele varianten.

  • Prana: zetelt in de hersenen, zakt van daaruit  af en regelt de in- en uitademing en het slikproces.  Ze hangt samen met de intelligentie, de kracht van de sensorische en motorische functies en vooral met het zenuwstelsel en het ademhalingsapparaat.
  • Vjana: zetelt in het hart, werkt door het hele lichaam en regelt de bloedsomloop en de bewegingen van spieren en gewrichten.
  • Samana: zetelt in de dunne darmen regelt het spijsverteringssysteem.
  • Udana: zetelt in de keel en regelt de spraak, energie, de wil, de inspanning, het geheugen en het uitademen.
  • Apana: zetelt in de onderbuik en regelt alle benedenwaartse uitscheidingen zoals ontlasting, urine, zaad, de menstruatie en de bevalling.

 

De ayurveda is een totale wetenschap van genezen die de fysieke, psychologische en spirituele aspecten van het leven omvat.  Ze legt de nadruk op evenwicht: evenwicht van geest, lichaam en ziel en evenwichtige aanpassingen aan krachten van buitenaf.  Ayurveda concentreert zich vooral op het gezond houden van de mens dan op de ziekte zelf.

Het genezen van een patiënt brengt reiniging en verlichting met zich mee en wordt toegemeten aan de kracht van de ziekte en van de patiënt.  Het eerste stadium is meestal beheersing van het dieet en vasten, gecombineerd met praktijken als meditatie en yoga.  Ook houding, slaap en andere zaken aangaande levensstijl zijn belangrijk. 

De goede voeding is belangrijk in de Ayurveda, het zijn de bouwstenen van het leven en moeten in evenwichtige verhoudingen aanwezig zijn.  Er wordt rekening gehouden met leeftijd, beroep, lichamelijke en geestelijke gesteldheid, omgeving en het constitutietype.  De Ayurveda kent geen vleesverbod, geen religieuze voorschriften of verboden.  Voedsel wordt hier dus gezien als geneesmiddel en het dieet vormt de belangrijkste therapie, waarbij dieet in de Ayurveda op geen enkele wijze een beperking inhoudt, maar als een verrijking van de eetcultuur wordt beschouwd.

De Ayurveda omvat een uitgebreide, fijn uitgewerkte geneesmiddelenleer.  Iedere plant bezit geneeskrachtige eigenschappen en beïnvloedt de tridosha’s.  Net als voedingsmiddelen worden geneeskrachtige planten ingedeeld naar hun smaak, basisbouwstenen en verhittende of afkoelende effecten geclassificeerd. 

Iedere dag doorlopen we een aantal verschillende lichamelijke en geestelijke ritmen.  Sommige lichamelijke ritmen worden door cycli in de buitenwereld beïnvloed.  Lopen onze biologische ritmen (slaap-waak-ritme en temperatuurritme) synchroon met die van de buitenwereld (stand van de zon en maan, jaargetijden) dan voelen we ons goed.  Ontsporen onze biologische ritmen dan leidt dat tot uiteenlopende stoornissen.

Ook yoga speelt een belangrijke rol in de Ayurvedische gezondheidszorg.  Het regelmatig beoefenen van yoga heeft een positieve invloed op het lichaam, het houdt gewrichten soepel, de spieren in de juiste spanning, het versterkt de organen en het zenuwstelsel en het stimuleert de stofwisseling.  Daarnaast vergroten ze de gevoeligheid van het lichaam voor de waarneming van pijn en blokkades.

 

13:07 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-06

Kleuren

We worden altijd en overal omgeven door kleuren en toch zijn we ons er meestal niet van bewust hoeveel invloed dit op ons heeft.  Kleuren bepalen in grote mate hoe wel ons voelen, het bepaalt ons humeur en ons gedrag.

Al jaren wordt er onderzoek verricht naar het koopgedrag van mensen, en niet zelden speelt kleur hierin een belangrijke rol.  Het werd aangetoond dat kleur een invloed geeft over hoe wel ons voelen en dus ook over ons koopgedrag.  Uit een experiment is gebleken dat producten aangeboden in een blauw gekleurde winkel meer gekocht werden dan in een rode winkel.  Niet alleen werd er meer verkocht, er gingen ook duurdere producten de deur uit.  Rood wekt ook de eetlust op, maar schreeuwerige kleuren zorgen er tevens voor dat we sneller gaan eten en worden daarom al eens gebruikt in fast foodrestaurants.

Ook in reclame speelt kleur een belangrijke rol, zo zal men voor kinderen eerder voor felle en vrolijke kleuren kiezen terwijl men voor volwassenen zachtere kleuren gebruikt.  Het aantal kleuren wordt vaak beperkt tot 5 à 7 om verwarring te voorkomen.  Marketingpsychologen beweren dat er bij het zien van reclame binnen de 90 seconden een blijvende indruk ontstaat en dat de kleur hierbij voor 60% meespeelt.

Maar kleuren bepalen niet alleen ons koopgedrag, ze bepalen dus ook onze stemmingen en hoe we ons voelen.   Elke kleur heeft een andere invloed op onze hersenen. 

Maar wat is kleur eigenlijk?  Kleur is eigenlijk onze perceptie van de weerkaatsing van licht.  De dominante golflengte van het licht bepaald de kleur, koude kleuren hebben een korte golflengte, warme kleuren hebben een lange golflengte. 

 

Kleuren in huis

Kleuren beïnvloeden onze stemming, ons eetgedrag en ons energieniveau.  Ze versterken onze emoties en onze gemoedstoestand.  We maken hierin onderscheid tussen warme en koele kleuren.  Warme kleuren zijn: rood, oranje en geel omdat ze hittebeelden oproepen zoals brand of zonneschijn.  Het gevolg is dat deze kleuren ons een warm gevoel geven.  Onder de koele kleuren rekenen we: blauw, groen en paars, waarschijnlijk omdat deze kleuren landschappen oproepen (blauwe zee, de natuur).  Deze kleuren geven ons een gevoel van vrede en ontspanning.

 

Rood: deze kleur verhoogt onze hartslag en bloeddruk, maar geeft ons ook het gevoel van intimiteit, energie, hartstocht en passie.  Anderzijds is rood ook de kleur van bloeden en lijden en is daardoor een diep emotionele kleur.  Omdat het de eetlust bevordert wordt het al wel eens in restaurants gebruikt.  Rood stimuleert, dramatiseert, concurreert, symboliseert en straalt passie uit.

Oranje: Net als rood verwarmt oranje een kamer, een minder drastische maar toch hartstochtelijke manier.  Oranje is minder vurig en doet vriendelijker aan, je zal je er sneller thuis bij voelen.  Oranje maakt vrolijk, beveelt, stimuleert de eetlust en conversatie.

Geel: Weinig kleuren trekken zoveel aandacht als geel, het is dus niet verwonderlijk dat zoveel reclamebureaus geel toepassen.  Geel neemt veel licht op en zijn dus uitermate geschikt voor ruimten die wat donkerder zijn.  Vooral oudere mensen vinden het aangenaam omdat het hun gemoedstoestand goed doet.  Het geeft een prettig gevoel. Als we geel gaan gebruiken moeten we ervoor zorgen dat de kleur niet te scherp is.  Te helder geel wordt ook als onprettig ervaren.  Geel vergroot, maakt je vrolijk en geeft energie.

Blauw: is ideaal voor slaapkamer, zowel voor volwassenen en kinderen.  Blauw wordt ook wel eens de kleur van trouw en onschuld genoemd.  Deze kleur sust ons langzaam in slaap en onderdrukt onze eetlust (waarschijnlijk omdat van nature zo weinig blauw voedsel is).  Blauw is dus uitstekend voor slaapkamers, maar kies voor de woonkamer wel een andere kleur.   Blauw is verkrijgbaar in vele variaties die onderling goed te combineren zijn.  Blauw ontspant, verfrist, verkoelt en geeft rustige en vredige stemmingen.

Groen: is op zich een minder koude kleur dan blauw.  Omdat we groen overal in de natuur tegenkomen is, voelen we ons snel thuis bij groen.   Licht groen is de ideale kleur voor bad- en woonkamer, groen is goed om de keuken en badkamer mee te accentueren.  Groen heeft ook een kalmerend effect zodat het ook vaak in ziekenhuizen en scholen gebruikt wordt.  Hoe meer het groen naar geel neigt, hoe opgewekter deze wordt.  Groen brengt in balans, normaliseert, verfrist en moedigt emotionele groei aan.

Paars: is een rustgevende kleur, maar moeilijk omdat het zowel moderne als truttig kan overkomen.  Het is de ideale kleur om in de slaapkamer mee te experimenteren.  Paars maakt comfortabel, is spiritueel, creëert mysterie en bevordert intuïtie.

 

Kleuren als therapie

Het licht van de zon wordt door het oog gefilterd en levert voor ons zichtbare kleuren op van het spectrum op: rood, geel, oranje, groen, blauw, indigo en violet.  Andere kleuren die voor ons onzichtbaar zijn zoals ultraviolet en infrarood beïnvloeden ons ook omdat onze huid gevoelig is voor veranderingen van licht.  Met kleurentherapie kunnen we ons lichaam opnieuw in balans brengen zowel op fysiek als op psychisch niveau.  Therapeuten denken dat licht dat de huid raakt, erdoor wordt geabsorbeerd en inwerkt op het zenuwstelsel en op die manier en daardoor de chemische balans van het lichaam verandert.  Door de hoeveelheid licht van een specifieke kleur bij te stellen kunnen zij fysiek welzijn en stemming beïnvloeden.  Op psychisch of subtiel energieniveau beogen therapeuten de zevenenergiecentra (chakra’s) te beïnvloeden, men gaat ervan uit dat de zeven chakra’s overeenkomen met de zeven kleuren van het lichtspectrum.

 

Rood: tegen bloedziekten zoals bloedarmoede, het stimuleert de bloedcirculatie en  bouwt hemoglobine en fibroplasten op.  Helpt tegen  fysieke vermoeidheid, hoest, verkoudheden, innerlijke koude.  Het geeft de gezonde kleur terug.  Rood stimuleert het bloed, het zenuwstelsel en de lever.  Het is weldadig voor het spierstelsel en de linker hersenhemisfeer.  Rood brengt warmte voort waardoor de kleur het lichaam vitaliseert en energie geeft. 

Oranje: tegen galstenen, spierkrampen, menstruatieproblemen en mentale vermoeidheid en is kalmerend voor de lever.  Oranje bevordert de calciumstofwisseling en versterkt de longen.  Deze kleur versterkt creativiteit en optimisme, het stimuleert het uiten van emoties en geeft productiviteit.

Geel: tegen maagklachten, indigestie, leverkwalen, suikerziekte, huidziekten en nerveuze uitputting.  Geel is goed voor de zenuwen en de hersenen, het stimuleert de motoriek en draagt bij aan de opbouw van de zenuwen.  Het heeft een stimulerende, zuiverende en eliminerende werking op de lever, de ingewanden en de huid.  Deze kleur geeft kracht aan het spijsverteringsstelsel, zuivert de bloedstroom en activeert het lymfatische zenuwstelsel.  Geel geeft persoonlijke kracht, stimuleert intelligentie, logica en creativiteit.

Blauw: tegen keelpijn, keelklachten in het algemeen, kiespijn, infecties, dysenterie, diarree en darmgassen, oogontstekingen, acné, slapeloosheid, shock, hartkwalen zoals hartkloppingen (blauw vertraagt het hart), lage bloeddruk, innerlijke warmte, opvliegers en is een stimulatie voor de lever.  Deze kleur verhoogt de stofwisseling en vitaliteit, vermindert zenuwachtige opwinding.  Blauwe stralen hebben een groot doordingend vermogen en zijn uitermate geschikt bij ontstekingen.

Groen: werkt in op het sympatische zenuwstelsel, het verlicht spanning in de bloedvaten en verhelpt hoge bloeddruk.  Het helpt tegen slapeloosheid, uitputting, geïrriteerdheid, maagzweren, hartklachten, griep en geslachtsziekten.  Groen werkt desinfecterend en doodt kiemen en bacterieën. 

Indigo: tegen oog-, oor- en neusproblemen, longaandoeningen in het algemeen, longontsteking, bronchitis, kinderziekten, alcoholisme en geestesziekten.  Indigo is een paranormaal verdovingsmiddel.  Deze kleur reguleert de pijnappelklier, stimuleert de bijschildklieren en onderdrukt de werking van de schildklier.  Het zuivert de bloedstroom en bouwt witte bloedlichaampjes in de milt op.  Indigo stimuleert de verbeelding en intuïtie.

Violet: tegen neurose, hartkloppingen, ischias, kramp, zwakke blaas, urineproblemen in het algemeen.  Violet werkt diep in op het zenuwstelsel.  Deze kleur zuivert het bloed en bouwt witte bloedlichaampjes op.  Het stimuleert de milt en is goed voor de groei van de beenderen.  Violet verhoogt artistieke kwaliteiten, versterkt intuïtie en meditatie.

 

Misschien is het interessant je bewust te worden van de kleuren uit je omgeving en de invloed op je humeur.  Uiteraard bepaalt niet alleen de kleur je stemming, maar blijkbaar heeft het er wel een grote invloed op.

17:02 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-12-06

Cholesterol

Veel mensen hebben last van een te hoge cholesterol waardoor de kans op hart- en vaatziekten groter wordt.  Door een aanpassing van de voeding kan volgens de Utrechtse hoogleraar inwendige geneeskunde prof. Dr. Erkelens de kans op hartinfarct met 20 tot 40% verminderen.  De belangrijkste oorzaak hiervan is onze westerse voeding.

Verzadigde vetten doet onze ‘slechte’ cholesterol (LDL) stijgen en onze ‘goede’ cholesterol (HDL) dalen.  Het is de onderlinge verhouding tussen LDL en HDL die belangrijk is.  Wanneer je de totale cholesterol (LDL en triglyceriden) deelt door het gehalte HDL, dan mag de waarde 4 tot 4,5 bedragen, ligt dit hoger dan wordt de kans op hart- en vaatziekten ook groter.  Er bestaat ook een verband tussen cholesterol en je leeftijd en geslacht.  Beneden de 50 jaar hebben mannen gemiddeld een hogere cholesterol dan vrouwen, na de 50 jaar nemen vrouwen een lichte voorsprong.  Vrouwen zijn echter iets beter beschermd tegen een hartaanval omdat ze flexibelere aders hebben.

 

Deze verzadigde vetten komen voornamelijk voor in vet vlees, volle kaas en melkproducten, in snacks en koekjes.  Deze vetten zijn meestal van dierlijke oorsprong, maar ook kokosolie en palmolie bevatten veel verzadigde vetten.

Transvetzuren  werken net als verzadigde vetten cholesterolverhogend en ontstaan onder meer bij het ‘harden’ (de samenstelling wordt industriëel veranderd, meestal om de houdbaarheid te verlengen) van plantaardige olieën (frituurvet, margarine).  Door speciale productietechnieken bevatten margarine en halvarine tegenwoordig weinig transvetzuren, maar in harde frituurvetten die in de horeca en bakkerijen worden gebruikt komen nog steeds veel transvetzuren voor.  In kleinere hoeveelheden treffen we ze ook aan in melk, roomboter, in rund- en schapenvlees.  Transvetzuren kunnen ook ontstaan bij het sterk verhitten van olie waarin aanvankelijk veel meervoudig onverzadigde vetzuren zitten.  Transvetzuren zijn nog slechter voor je cholesterolgehalte dan verzadigde vetten.

Cholesterolrijke voedingsmiddelen (eieren, niertjes, lever, paté,…) verhogen ook het cholesterolgehalte, en hoewel het uit onderzoek is gebleken dat cholesterol uit de voeding niet zoveel invloed heeft op de cholesterol in het bloed (20% van het cholesterolgehalte komt uit je voeding, 80% wordt door je lichaam zelf aangemaakt) raden voedingsdeskundigen toch aan zuinig met deze voedingsmiddelen om te springen.

 

Regelmatig gebruik van onverzadigde vetten zullen de LDL-cholesterol in het bloed verlagen.  We vinden deze vetten terug in zaden, zonnebloem-, lijnzaad-, tarwekiem-, sesam-, saffloer- en olijfolie (indien onverwarmd gebruikt), walnoten en vette vis.

Vezelrijke voeding zorgt voor een betere darmwerking en helpt het cholesterolgehalte in het bloed te verlagen.  Vezelrijke voedingsmiddelen zijn: groenten, fruit (oa bosbessen doen het cholesterolgehalte op een natuurlijke en veilige manier dalen), volkorenproducten, zilvervliesrijst en peulvruchten. 

Ook lichaamsbeweging heeft een gunstig effect op het cholesterolgehalte, de lichaamscellen krijgen meer zuurstoftoevoer en schadelijke stoffen worden sneller afgevoerd.

Een te hoog lichaamsgewicht lijkt vaak samen te gaan met een hoog cholesterolgehalte in het bloed, daarom zal een afname van het lichaamsgewicht ook het cholesterolgehalte drastisch doen dalen.

Artisjokken en paardebloem (blaadjes kunnen tussen slaatjes verwerkt worden) stimuleren de galproductie en ondersteunen de leverwerking.  Ook kruiden als Mariadistel hebben een gunstig effect op de werking van de lever.

 

Vervang verzadigde vetten zoveel mogelijk door onverzadigde vetten.  Beperk de hoeveelheid vet door te grillen en te stomen.

Vervang volle melkproducten door halfvolle of magere producten (opgelet, in sommige lightkazen zou volgens testaankoop meer vet zitten dan in gewone kaas), bij voorkeur magere zure producten zoals yoghurt en karnemelk.

Verkies magere vleessoorten zoals kip en kalkoen boven de vette vleessoorten en zet 1 à 2 keer per week vis op het menu.

Kies volkorenproducten boven geraffineerde voedingsmiddelen, ze hebben ook meer smaak. 

Eet voldoende fruit en groenten, vooral rauwkost heeft een gunstig effect op het cholesterolgehalte.

 

Een hoog cholesterolgehalte kan ook voorkomen bij mensen die op hun voeding letten, bij één op 500 mensen blijken erfelijke factoren een rol te spelen bij een hoog cholesterolgehalte.

 

Onderzoekers aan de universiteit in Wageningen hebben vastgesteld dat de manier van koffiezetten ook invloed kan hebben aan het cholesterolgehalte.  De koffieboon bevat onder andere cafestol en kahweol die cholesterolverhogend kunnen werken.  Een metalen koffiefilter houdt dit minder tegen dan een papieren filter.  Bovendien doet koffie de homocysteïne in je bloed stijgen, wat de kans op hart- en vaatziekten vergroot.

 

Maar cholesterol is niet alleen slecht, het is een belangrijke bouwstof voor onze celwanden (membranen).  Het zorgt ervoor dat onze celwanden de juiste structuur hebben zodat er een optimale uitwisseling van voedings- en afvalstoffen in de cellen kan plaatsvinden.  Deze functie is zo belangrijk dat elke cel zijn eigen celwandcholesterol kan aanmaken.

De hersenen en zenuwbanen bevatten cholesterol.  Dit is waarschijnlijk één van de redenen waarom moedermelk zoveel cholesterol bevat, het helpt ook mee bij de ontwikkeling van de hersenen en het zenuwstelsel van het ongeboren kind.

Cholesterol is ook de grondstof voor onder meer mannelijke en vrouwelijke geslachtshormonen en bijnierschorshormoon.

Ook voor de productie van vitamine D is cholesterol van groot belang.

De huidklieren scheiden cholesterol af om onze huid te beschermen tegen uitdroging, tegen invloeden van zon en water en om infecties te voorkomen.

 

Cholesterol heeft een slechte reputatie, maar is nodig om ons lichaam gezond te houden.  Toch doet we er goed aan op onze voeding te letten en regelmatig ons bloed te laten controleren. 

17:21 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Groenten

Herschaalde kopie van Afbeelding 142

 

De meeste mensen eten dagelijks verse groenten, maar staan er niet bij stil dat dit niet alleen lekker, maar vooral ook gezond is.  Talrijke studies hebben aangetoond dat het dagelijks eten van groenten en fruit de kans op ziekten als zwaarlijvigheid (suikerziekte), hart- en vaatziekten, kanker (30 tot 40% van alle kankergevallen kunnen worden voorkomen door aangepaste voeding – Britisch world cancer research) en chronische verouderingsziekten aanzienlijk verminderen.  Variëren is de boodschap, en net zoals elke groente haar eigen smaak heeft, heeft ze ook haar eigen samenstelling.  Gezondheid begint bij gezonde voeding!

 

Andijvie

Andijvie is rijk aan vitamine A en C en mineralen zoals magnesium, silicium, ijzer en kalk.  De bitterstof is goed voor het hart en de lever, het ontgift de lever en werkt waterafdrijvend waardoor het ook een gunstige invloed heeft op de nieren.

 

Artisjokken

De artisjok bevat een aanzienlijke hoeveelheid mineralen (fosfor, kalium, calcium) en vitamine A, B1, B2, C en PP.  Deze groente heeft een gunstige invloed op de werking van de galblaas en de lever.  Artisjok verlaagt ook het cholesterolgehalte en stimuleert de werking van lever, nieren en alvleesklier en is uitstekend bij geelzucht en aderverkalking.  De groente versterkt ook het hart, bevordert de pancreas, de vertering van koolhydraten en vetten en simuleert het uithoudingsvermogen, de eiwitstofwisseling en versterkt de zenuwen en klieren.

 

Asperges

Asperges zijn rijk aan vitamine A, B1 en C en aan verschillende mineralen zoals oa. ijzer, fosfor en koper.  Deze groente zuivert het bloed en werkt urinedrijvend.   Asperges kunnen best niet gegeven door mensen met jicht, reuma en blaasontsteking.

 

Aubergines

Augerines bestaan voor 90% uit water en zijn dus goed voor de lijn.  Ze bevatten calcium fosfor, ijzer en vitamine A, B1, B2 en C.  Deze groente is laxatief, urinedrijvend en is goed voor lever en pancreas.  Het blad kan als kompres gebruikt worden bij brandwonden, aambeien, ontstoken wratten en abcessen.

 

Bloemkool

Bloemkool bevat verrassend veel vitamine C en versterkt de weerstand.

 

Broccoli

Broccoli bevat veel vezels, is rijk aan mineralen zoals calcium (goed tegen botontkalking), kalium en ijzer en aan vitaminen, vooral aan vitamine A, B, C, K en E.  Deze groente bevat naast bioflavonoïden en andere stoffen (glucosinolaten) die preventief tegen kanker (met name maag-en borstkanker) werken.

 

Courgette

Courgette bevat fosfor en ijzer en vitamine A en C en is goed voor de lijn.

 

Erwten

Verse erwten bevatten vitamines A, B1, B2 en C,  en de mineralen ijzer, calcium, en magnesium.  Verder bevatten ze zetmeel, eiwitten (zoals alle peulvruchten zijn ze een goede vleesvervanger voor vegetariërs), en lecithine.  Bij gedroogde erwten gaat de vitamine C verloren.

 

Groene kool

Bevat vitamine A, B, B2, B6 en C, zetmeel, eiwit en hars.  Bevat glucosinolaten die in verband gebracht worden met verminderd risico op kanker

 

Komkommer

Komkommers bevatten 97% water en zijn dus erg goed voor de lijn.  Ze bevatten vitamine B en C en zijn laxerend en goed tegen waterzucht en verwijderen de toxines uit het bloed.

Komkommers werken bloedzuiverend, ze verlichten jicht en houden de huid in goede conditie.

 

Koolrabi

Koolrabi bevat vitamine A, B, C, D en E en de mineralen ijzer en fosfor.   Deze groente is rijk aan vezelstoffen en vreemd genoeg gooien we het gedeelte met de meeste voedingsmiddelen meestal weg: de bladeren.

 

Maïs

Maïs bevat veel vitamine A, fosfor en magnesium.

 

Paprika

Onder de groenten heeft paprika het hoogste percentage vitamine C (hoger dan bij citrusvruchten).  Het werkt als inwendig ontsmettingsmiddel en is versterkend.  Zet dus regelmatig paprika op het menu.

 

Pompoen

De pompoen is voedzaam en makkelijk te verteren.  De groente is rijk aan vitamine A en is een goede anti-oxidant.  Verder bevordert het de urineafscheiding en werkt laxerend.  Pompoenpitten zijn goed voor de prostaatklier.

 

Prei

Prei is diuretisch, waterafdrijvend en zelfs antiseptisch, waardoor het goed is voor de nieren en urinewegen.  Prei is rijk aan mineralen zoals fosfor, mangnesium, ijzer, calcium en natrium en bevat vitamine B en C (vooral in het groene gedeelte).

 

Ramenas

Deze minder bekende groente bevat vitamine B1, B2, (veel) vitamine K en mineralen zoals magnesium, kalium, natrium, ijzer, calcium en fosfor.  Rammenas versterkt de doorbloeding en wakkert de leverfuncties aan.  Niet overdrijven met deze groente aangezien het in grote hoeveelheden de maag irriteert en braakneigingen kan veroorzaken

 

Rode biet

Een minder gekende maar zeer gezonde groente boordevol kalium, natrium, calcium, magnesium, vitamine A, B1, B2, B2, C en P.  De rode biet is rijk aan betonine waardoor ze diuretisch en antibacterieel is.  Door het hoog ijzergehalte activeert de rode biet de werking van de rode bloedlichaampjes,ze regenereert en stimuleert ze.  Rode biet zou bijzonder heilzaam zijn bij kwaadaardige gezwellen, remt de kankerontwikkeling en neutraliseert de ongunstige eigenschappen ervan.  Het is heilzaam bij beginnende griep, is goed voor de spijsvertering, vermindert koorts en vergemakkelijkt de taak van de lever en werkt bloedzuiverend.  Kortom: een groente om regelmatig op tafel te zetten.

 

Rode kool

Bevat vitamine A, B en C en de mineralen calcium, kalium, ijzer, fosfor en magnesium.  Rode kool is een goede groente tegen lever- en galkwalen, maagzweren en littekens van de darmslijmvliezen, keelontsteking.  Het sap is goed tegen longaandoeningen, heesheid en heeft wormafdrijvende eigenschappen.  Deze groente regelt de darmwerking waardoor vetten beter verteren.  Het is nuttig bij reuma, jicht en verstopping.

 

Schorseneren

Schorseneren helpen jicht en reuma te verminderen, helpt tegen hoge bloedduk en aderverkalking en zijn goed voor mensen die last hebben met de nieren en lever.

 

Selder

Zowel groene als witte selder bevat een grote hoeveelheid aan kalium, calcium, fosfor en vitamine B.  Deze groente is urinedrijvend en helpt bij nierproblemen.

 

Sla

Sla bevat vitamine A, B en C en de mineralen natrium, calcium, magnesium en ijzer.  Sla is dorstlessend en slaapverwekkend en bevat in dezelfde verhouding calcium en fosfor als melk.   Deze groente bevordert de vertering, werkt kalmerend, reinigt het bloed, regelt de darmfuncties, voorkomt leverstuwing en darmverstopping.

 

Spinazie

Spinazie bevat vitamine A, B en F, is licht laxatief, bevordert de vorming van rode bloedcellen en zou kankerwerend zijn.  Deze groente is goed tegen bloedarmoede, werkt bloeddrukverlangend, laxerend en vult onze mineraaltekorten aan.  Vanwege het oxaalzuur moet men met het eten van spinazie voorzichtig zijn wanneer men last heeft van gewrichtspijn.  Beter is dan de spinazie door brandnetel te vervangen.

 

Spruiten

Spruiten bevatten naast vitamine A, B1 en vezelstoffen een belangrijke hoeveelheid vitamine C.  Ze zijn rijk aan kalium, magnesium en fosfor.  Spruiten bevatten glucosinolaten die de kans op kanker verminderen.

 

Tomaten

Tomaten bevatten vitamine A, B,C, E en zelfs K.  Bevat lypopeen behoudt de gezondheid van de prostaat en vermindert het risico op cardio-vasculaire ziekten.

 

Uien

Uien bevatten vitamine A, B en C en de mineralen ijzer, calcium, fosfor en jodium.  Uien hebben een antibiotische werking, ze bevorderen de haargroei, verbeteren het gezichtsvermogen en het gehoor en stimuleren alle klieren van het lichaam.    Ze zijn bacteriedodend, versterken hart en bloedsomloop en zijn uitstekend voor reumapatiënten.  Uien bevatten allyl sulfides die de groei van kankercellen kunnen inhiberen.  Gelukkig zijn uien in de keuken onmisbaar.

 

Venkel

Venkel is rijk aan vitamine A, B en C en aan de mineralen calcium en fosfor.  Venkel is urinedrijvend, zuivert de luchtwegen en is licht laxatief.  Verder regelt het de menstruatie, is bacteriedodend, is goed tegen darmparasieten en is anti-toxisch.   Deze groente werkt goed tegen een opgeblazen gevoel en chronische obstipatie.  (Venkel zou uitwendig gebruikt worden om rimpels te laten verdwijnen).

 

Waterkers

Nog een weinig gebruikte groente is waterkers, al zit ze boordevol vitamine C.  Verder bevat de groente vitamine A, ijzer, calcium,jodium en anorganische zouten.  Het heeft een gunstige werking op zenuwen en hoge bloeddruk, is bloedzuiverend en vochtafdrijvend.  Wetenschappers aan de universiteit van Minnesota hebben in waterkers een stof ontdekt die de schadelijke stoffen in tabaksrook afbreken.  (Wie zo’n 20 sigaretten per dag rookt zou 175 g rauwe waterkers per dag moeten eten).

 

Witloof

Witloof is goed voor de lever en bevordert de galafscheiding, zuivert het bloed, de nieren en de milt.  Ook chicorei is nuttig voor milt, nieren, maag en gal.

 

Witte kool

Witte kool bevat calcium, jodium, kalium, ijzer en fosfor en is erg gezond voor het darmstelsel.  Witte kool werkt bloedsuikerverlagend, bestrijdt diarree, is urinedrijvend en wormverdrijvend. 

 

Wortelen

Wortelen bevatten caroteen (pro-vitamine A), B en C.  De caroteen in wortelen helpt rachitis te voorkomen, verbetert het gezichtsvermogen, en activeert de lever en spijsvertering.

 

 

 

 

01:18 Gepost door Women in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezonde voeding |  Facebook |